ikon

Serra Görpe Halkla ilişkiler Kavramları adlı kitabında ikon kelimesine karşılık olarak "görüntüsel gösterge"yi verir.(Görtepe, 2001, 47)

ikonlar, onları tüketenlerin kimlik arzularını ve endişelerini gidermek için kullandıkları belirli bir hikâye türünü, bir kimlik efsanesini- temsil ettiklerini göstermektedir.(Holt, 2006, 18)

ikonlar ilk kez ingiltere'de Napolyon savaşları sırasında deniz kuvvetlerinde kullanılmışlardır. Farklı bayraklarla yapılan savaşta her bayrak bir harfi temsil ediyordu ve her harf de bir şifrenin bir parçasını oluşturuyordu.

ikonlar uygarlık kadar eskidirler ancak oluşum tarzları ondokuzuncu yüzyılın ortalarından bu yana önemli ölçüde değişmiştir. Modern öncesi dönemde, ikonlar (çoğunlukla dinsel) sözlü hikâye anlatma gelenekleri ve nadiren de olsa yazılı belgeler aracılığıyla kademeli olarak yayılmaktaydı. On dokuzuncu yüzyılda kitaplar, dergiler ve gazetelerle başlayan; daha sonra 1930'larda filmler, 1950'lerde de televizyonla gelişen modern kitle iletişim araçları sayesinde kültürel ikonların giderek merkezileştiği ve birer ekonomik faaliyete dönüştüğü bir dünyada yaşıyoruz. Piyasa, insanların en çok değer verdiği şeyleri üretmeye yöneliyor. Bugün film, müzik, televizyon, gazetecilik, dergiler, spor, kitaplar, reklam ve halkla ilişkiler gibi- kültür endüstrileri bu ikonları yaratıp paraya dönüştürmek konusunda gayet kararlı ve azimli. (Holt, 2006, 18)

Günümüzde ikon dendiği zaman aklımızda çok farklı çağrışımlar şekillenmektedir. Dini ikonlardan sonra ilk akla gelenler popüler kültür ikonları, ki bunlara çeşitli sanatçılar, televizyon programları vb. dâhil edilebilir, şehir ikonları, ikonlaşan kişiler ve marka ikonları olarak sıralanabilir. Bunlardan bazıları kalıcılık sağlayabilirken diğer bir kısmının kalıcılığı sabun köpüğü ile eş değerde olmaktadır.