türklerin çocuk yetiştirme başarısızlığı

Çocuk istenmeden düşer anne rahmine,
Aldırılmak istenir, önceki iki çocuğunda doğumunu üstlenen doktora gidilir fakat doktor aldırılması için geç kalındığını söyler. Umudunu yitirmez ebeveynlerimiz ve Almanya'dan yeni gelen bir başka doktora başvurur. Alman doktor kürtajı gerçekleştirir hatta anneye kavanozdaki cenini bile gösterir. Anne tahmin ve tarif edemediğim duygular içerisinde yaşantısına devam eder.
Gün geçtikçe karnı büyümeye başlar ve tekrar iki çocuğunun doğumunu üstlenen doktoruna gider, doktor bebeğin yaşadığını söyler. Aile alman doktordan sadece kürtaj parasını geri almakla yetinir, ne şikayetçi olur ne de başka bişey.
Çocuğumuz doğar. Bu velete 9 yaşında misafirlerinde bulunduğu bir yemek masasında annesi şöyle der;
(alkollü bir şekilde)
-ahahah oda bişeymi biz bu (isimvermeyelimahmetolsun) ahmetide aldırdıydık artık ikizimi vardıııı bi et parçasımı aldı doktor bilmiyorum ama inatçıymış kerata naptı etti yine doğdu ahahha...
Çocukta bu söyleme tebessümle katılır. Fakat kalbi çok kırılmıştır. Ailesinin onu istemeyip aldırması, sonra mecburen doğurmak zorunda kalması, zaten maddi durumları kötüyken birde bu çocuğa bakmak zorunda kalmaları nedeniyle kendisine alınan tavır v. s v. s özetle bu çocuk 10 yaşında sigaraya başladı aynı yıl ailesi boşanmıştı. Okulun en serserisi oldu. Ailesi zaten alkol tüketiyordu çocukta tüketmeye başladı. Okulda alkol ve sigarayla yakalandı, bir sürü disiplin suçu oldu. Çok üzüldü kırıldı ve kırdı. Şimdiyse üniversiteye hazırlanıyor, neden hazırlandığını niye yaşadığını ve kim için bunu yazdığını bilmiyor ama ne yapsın...