mutluluk illüzyonu

ilizyonların en güzelidir. kendini inandırmakla başlar herşey, ve mutluluk da onlardan biridir. Para kazanırsın, işe yarayacağını düşünerek. Birini seversin, sanarsın ki hep böyle sürecek. Bir araba alırsın, yolda kalacağını düşünmezsin. Ev alırsın, depremlerde yıkılacağını, yangınlarla kül olacağını, hiçbirşey olmasa bile belki içinde tek başına yaşayacağını hayal bile etmezsin. Bir film izlersin, ve o an mutlu hissedersin etkisinde kalıp belki saatlerce ağlayacağını düşünmezsin asla. Anılar da biriktirebilirsin, dönüp baktığında en mutlu anıların bile olsa, bilebilirmisin hatırladığında ağlamayacağını? mutluluk içini ısıtabilir, ama malesef söner ve biter. Önemli olan bu ilizyona inanabilmekte, ve ne mutlu kendini hala inandırabilenlere.