sylviaplathh

yalnızlık değil ona koyan ya da sevdiklerinden uzak olmak. 14 yaşından beri yatılı olduğundan belki, belki üniversite hayatı boyunca tek ba$ına ya$adığından. bir $ekilde hep birilerine uzaktı, hep birilerini özledi. hep ağladı. $u an onu üzen, istediği an dokunamayacak değil ula$amayacak olmak sevdiklerine. ağladığında telefon edemeyecek olmaktan korktuğu için ağlıyor bazen. ama hepsinin ötesinde $u an herkes uyumu$ken ve gökyüzü daha kızılken buralarda sadece ne kadar $anslı bi velet olduğunu dü$ünüyor. ona güvenen ailesi, arkada$ları, sevgilisi olduğu için, ona destek oldukları için. washington köprüsüne bakıyor, boğaz köprüsüne benzeyen. kocaman gülümsüyor doğu yönünde, türkiyeye gitsin sevdikleri uykularında mutlu olsun diye.

tüm pisliğine rağmen gülüyor harleme doğru, daha güçlü.
(bkz: incelikler yüzünden)
(bkz: creep)

edit:

uzaklarda bir yerlerde güne$ doguyor tüm karanligima inat. ve ordakiler her sabah ellerinden geldigince çabuk güne$lerini yolluyorlar bana.
her sabah.
çok $anslı bir velet...