gurbet

böyle bilmezdim gurbet ben seni
her günüm geçiyor dertli, çileli
bir lokma ekmeğe kandırdın beni
gençliğimi elimden sen aldın gurbet

ne umutlarla geldim gurbet ben sana
veda eyledim ana babaya
doymadı ki gözüm birgün uykuya
beni sılamdan sen ettin gurbet

belli olmuyor ki dostun düşmanın
hüzünlü geçer gelse bayramın
talihi kötü zaten nazım'ın
nazım'dan alacağın ne kaldı gurbet

gurbet nazım'ı ettin perişan
çekilmiyor kahrın uzak sıladan
bırak da gideyim canım almadan
bari vatanımda öleyim gurbet.

ali keleş
(bu şiiri kardeşine ithaf etmiştir.)