italya 90

futbol adına hatırladığım en güzel turnuvadır. italya 90, son masum dünya kupasıdır.

elbette maçları trt yayınlamıştı ve hatta o zamanlar maçları zaten hep trt yayınlıyordu. futbol açık kanaldaydı ve her isteyen izleyebiliyordu. ekranın sol yanında diklemesine bir zaman çizgisi vardı ve henüz yeni yetme artistik spiker zırvaları yoktu.

internet, spor medyası vb şeyler olmamasına rağmen, turnuvanın yıldızlarını gayet güzel tanıyorduk, hepsi iyi çocuklardı.

bakkaldan aldığımız ıvır zıvırın içinden çıkan almanyanın, italyanın, arjantinin futbolcularının kartlarını biriktiriyor ve hatta ben önceden hazırlanmış bir kalaoğa onları yapıştırıyordum.

o şampiyonada maradona oynadı, bunu ayrıca bilmek lazım. finalde kaybetse ve hatta gözyaşlarını dökse bile büyük keyifti. çok klas hareketler yapmasına gerek yoktu. köşe bayrağının orda dursa ve top gelip ona çarpıp auta gitse yine yakışırdı ona. çünkü maradona gerçekten bambaşkaydı. futbol oynanmıyor olsa, tanrı onu yaratmazdı belki.

yukarıda sayıldığı üzere, futbolun olağanüstü kahramanlarının yanı sıra, turnuva kendi yıldızlarını da çıkarmıştır ve bu her turnuvaya nasip olmaz. salvatore schilacci, golgocheya ve hatta bizim için caniggia, omam bıyık vs. bir değil, birden fazla kahramanı vardı 90'ın.