babaya söylemek istenip de söylenemeyenler

seni çok seviyorum aynı zamanda nefret ediyorum senden.senden nefret ediyorum bizi sahte adamların sahte sevgilerine katlanmaya maruz bıraktığın için. yaşanacak onca güzel şey varken bu yılları ayrı ayrı yaşamamıza sebep olduğun için. bulmacaları yalnız başıma çözmek, gündemi başka insanlarla tartışmak zorunda bıraktığın için. bu kadar yıl boyunca sesini, kokunu hatırlamam için hafızamı zorlamak zorunda bıraktığın için. senin doğrularına ters bir şeyler yaptığımda kendimi aşırı derecede kötü hissetmeme sebep olduğun için. ''babam yanımda olsaydı'' cümlesi hayatımın arka fonuna yerleşmiş durumda. metafizik doğrularını bize olan sevginden üstün tuttuğun, bedellerini bize ödettiğin için nefret ediyorum senden. gözümü açtığımda karşıma çıkan ilk adam olarak kişiliğimde onarılmaz etkiler, izler bıraktığın için... çocuklukta yaşanan travmalar mezara kadar peşimizi bırakmaz çünkü, bu böyledir. birlikte olduğumuz zamanlarda sevgini fazlasıyla gösterdiğin için de çok kızıyorum. göstermemiş olsaydın şimdi vicdanlarımız rahat, yine buruk bir hüzünle ama gözümüz arkada kalmadan hayatlarımıza devam edecektik. büyük kızının sevgilisi senden sadece beş yaş küçük. bunun ne anlama geldiğini düşünebiliyor musun?
seni çok özledim ama bu malesef senin istediğin hayatı yaşamamı sağlamıyor. ben yarın mezun oluyorum baba. aynı yerde seni bekliyor olacağım.