pink floyd

şimdi haberlerde gördüğüm, roger waters, nick mason, david gilmour, richard wright ve sonradan ayrılacak syd barrett adlı dört değil beş kişiden oluşan bir progresif, biraz da saykodelik rock grubu imiş.[söylenene göre çekirdek kadro syd dışındaki tüm insanlar imiş]

kendileri ingiliz olmalarının yanı sıra grubun syd barrett adlı kurucu üyenin ayrıldığı döneme kadar olan kısmı "saykodelik çağ",ondan sonraki kısmı da "progresif çağ" diye adlandırılır. syd eşliğinde yapılan bilumum albümde adeta lsd trip'ine çıkmış gibi olmanız da grubun güzelliğin bir diğer göstergesidir.

saykodelik çağı kapattığı rivayet edilen david gilmour efendi, gruba yeni bir tarz getirmiş, kayıtları sololarıyla süslemiş, ortaya biraz üflemeli çalgı [ney değil, saksafon, trompettir] koymuş, ortaya progresif bir grup çıkartmıştır. nitekim "dark side of the moon" albümünden sonra yayınlanan bir başarılı "shine on you crazy diamond" adlı şarkının da syd barrett'a yazıldığı rivayet edilir, yani saykodelik çağa bir övgüdür.

bu kısacık tanımlar silsilesinde görüldüğü üzere sadece bir rock grubu olmasının yanı sıra, pek çok müzik tarzına ve gene içinde bulunduğu rock akımına beatles, queen, led zeppelin ve diğer adını bilmediğim, bilsem bile hatırlamadığım rock cemaatlerinle yön vermiştir. bilhassa progresif rock'ın şahı olarak kabul edilirler.

her şeyden sonra gelen not o dur ki, hakkındaki en büyük yanılgılardan biri gördüğüm üzere şudur:
korn'un the wall albümlerindeki "another brick in the wall" adlı asi şarkıyı coverlaması üzerine yapılan "korn bir grubun şarkısını coverlıyorsa, kesin metaldir" tespiti. ki böyle bir aşmış tespit yapan insanların antik kuntik çağdan kalma düz mantık üzerine düşünen arkaik yaratıklar olduğu paleontologlarımız tarafından deneysel olarak kanıtlanmıştır.

özetle, progresif üstüne saykodelik çalıp dört kişiden oluşan çok güzel bir rock. bu kadar da basite indirgedik yani.