sevdalinka

aynı ırktan,kim bilir belki de aynı soydan geliyorlardı.Aynı yaşlarda,aynı boydaydılar.Aynı kadını sevmişlerdi.Ataları aynı tanrıya farklı yollardan istedikleri için,biri Boşnak diğeri Hırvat'tı.Bunu kendileri seçmemişlerdi,savaşmayı ve kaderlerini de seçmedikleri gibi.Ve ambulanstaki çocuğu kurtarmanın dışında,beklentileri yoktu yarın için.
Yarınlar,kurşun,havan topu ve bombaydı,kandı.Ama her ikisi de farkına bile varmadan 'daha güzel günleri'bekliyorlardı.insanlar,değişik inançlarla ve hırslarıyla ne kadar karıştırılsa karıştırsınlar,kana,acıya,şiddete bulaştırsınlar,bu muhteşem dünyayı,yaşam bir umuttu sonuçta.Hiç bitmeyen bir umuttu...

Bitirdiğimde arka sayfasını tekrar tekrar okuduğum,canımı acıtan ama umut etmeye de her şeye rağmen devam etmemi söyleyen kitap.