bugün
- ayınan mıyorum ayınan mıyorum8
- sürekli güler yüzle dolaşan tip7
- soğan salatası4
- bacağım ağrıyor yağmur yağacak5
- insanlar nasıl birbirine güvenip evleniyor5
- ölümlü bir erkekle evlenmek6
- devlet bahçeli'nin aslında iyi adam olması8
- denizden çıkarken penisin şorttan belli olması7
- psikopat erkek seven kızlar4
- türkler barbar ve köpektir7
- yeni parti39
- bursalı erkeklere vurulan ibne damgası5
- bir kilo patatesin 50 lira olması16
- gece hamburgeri2
- türkçüsüyle kürtçüsüyle yeni parti'ye oy vereceğiz10
- ağlamak erkeğe yakışır mı9
- nasıl bir sevgiliniz olmasını isterdiniz13
- çin2
- yazarların acı eşiği5
- avokado tadı3
- hem kemalist hem sosyal demokrat olunmaz14
- enayimiknatisii10
- güne bir şarkı bırak14
- tas kafalı hırt istilası3
- kadınlardan ilgi göremeyince erkeklere yönelmek2
- topluma nasıl faydalı olunur7
- en güzel sevişme13
- alparslan türkeş sonrası mhp5
- iştahın kapanması5
- ciguli kral ve velvet erdoğan'a oy verir mi4
- ahmet vehbi bakırlıoğlu2
- franklyfourfingers2
- eye of tiger dinlerken saçı başı yırtmak6
- zeynep sude oktay6
- sony ericsson t1002
- zall'ın sözlükte bir kızla sevgili olması10
- zaman baba4
- feminizm2
- ipkis2
- nervio35
- şahane pazar2
- bay turnike2
- bu koyden olsam ne olacak18
- akciğerden gelen cikleme sesleri7
- kadınların dışarı çıkmasının tek amacı12
- arkadaşlar bakar mısınız bi5
- kitap yerine pdf okumak5
- susam sokağı2
- orantısız orospu çocukluğu2
- gelmiş geçmiş en büyük kemalist4
hakkında yazmak istediğim çok şey olan dizi.
dizi bittiği sıralarda buralarda değildim o yüzden biraz geç olsa da bir şeyler yazmak istedim.
5 harika sezon, sayısız harika oyuncu ve duygusallığıyla, eğlencesiyle ve şapşallıklarıyla geçen harika zamanlar. ilk başladığı günden itibaren izlemiyorum bu diziyi ama ilk izlemeye başladığım günden itibaren beni etkisi altına aldı. inanılmaz derecede hem de. o zamanlar biraz biraz bunalımda olmamdan da olsa gerek, duygusal yanı eğlenceli yanına daha ağır bastı bu dizide benim için. o yüzden hala bazı bölümlerini açar tekrar tekrar izlerim. öyle ki o anda çalan müzikler olsun bakışlar konuşmalar olsun hala ilk gün ki gibi etkiler beni.
kısa süre geçmesine karşın sanki benim etrafımda olan ve en yakın arkadaşlarımdan daha yakın arkadaşlarmış gibi gelir bütün oyuncular. adam baldwin, zachary levi ve yvonne strahovski. inanılmaz 3'lü ve inanılmaz oyuncular. belki hayatım boyunca bu kadroyu bir arada göremeyeceğim ya da buna benzer bir duygu seli yaşatan bir diziyi izleyemeyeceğim. o yüzden de chuck benim için hep farklı bir noktada kalacak.
dizi finaline gelecek olursak eğer, birçok kişi gibi son sahnesi beni de derinden etkilemiştir. zaten son bölüm olduğu gibi ilk bölümün aynısıydı. gerek mekanlar, gerekse olaylar olduğu gibi 1. bölümdü. güzel bir nostalji oldu izlerken. yüzümde bir tebessüm, yüreğimden bir parça eksiliyormuş gibi hissettim o anları. ve itiraf etmeliyim ki gözlerim dolu dolu oldu izlerken. son bölüm nasıldı eleştirisine girmeye gerek yok. bence olabilecek en güzel sonla bitmiştir. her şeyden evvel de zaten bitmiştir.
son sahnede chuck anlatırken hikayesini, gülmeler ve akan gözyaşları nedense rol icabı gibi değil de gerçek gibi geldi bana. koca 5 sene sonunda oyuncuların birbirinden ayrılacak olmalarından olsa gerek, hiçbir şey sahte gelmedi bana o anda işte. ve derken herhangi güzel bir şey gibi o da bitti. son mucizevi bir öpücükle.
hayatıma kattığı müzikler ve güzellikler için aslında kendilerine bir teşekkür borçluyum. umarım ne kadar zaman geçerse geçsin bu kadroyu bir arada görmek tekrar nasip olur bana ve tüm sevenlerine.
dizi bittiği sıralarda buralarda değildim o yüzden biraz geç olsa da bir şeyler yazmak istedim.
5 harika sezon, sayısız harika oyuncu ve duygusallığıyla, eğlencesiyle ve şapşallıklarıyla geçen harika zamanlar. ilk başladığı günden itibaren izlemiyorum bu diziyi ama ilk izlemeye başladığım günden itibaren beni etkisi altına aldı. inanılmaz derecede hem de. o zamanlar biraz biraz bunalımda olmamdan da olsa gerek, duygusal yanı eğlenceli yanına daha ağır bastı bu dizide benim için. o yüzden hala bazı bölümlerini açar tekrar tekrar izlerim. öyle ki o anda çalan müzikler olsun bakışlar konuşmalar olsun hala ilk gün ki gibi etkiler beni.
kısa süre geçmesine karşın sanki benim etrafımda olan ve en yakın arkadaşlarımdan daha yakın arkadaşlarmış gibi gelir bütün oyuncular. adam baldwin, zachary levi ve yvonne strahovski. inanılmaz 3'lü ve inanılmaz oyuncular. belki hayatım boyunca bu kadroyu bir arada göremeyeceğim ya da buna benzer bir duygu seli yaşatan bir diziyi izleyemeyeceğim. o yüzden de chuck benim için hep farklı bir noktada kalacak.
dizi finaline gelecek olursak eğer, birçok kişi gibi son sahnesi beni de derinden etkilemiştir. zaten son bölüm olduğu gibi ilk bölümün aynısıydı. gerek mekanlar, gerekse olaylar olduğu gibi 1. bölümdü. güzel bir nostalji oldu izlerken. yüzümde bir tebessüm, yüreğimden bir parça eksiliyormuş gibi hissettim o anları. ve itiraf etmeliyim ki gözlerim dolu dolu oldu izlerken. son bölüm nasıldı eleştirisine girmeye gerek yok. bence olabilecek en güzel sonla bitmiştir. her şeyden evvel de zaten bitmiştir.
son sahnede chuck anlatırken hikayesini, gülmeler ve akan gözyaşları nedense rol icabı gibi değil de gerçek gibi geldi bana. koca 5 sene sonunda oyuncuların birbirinden ayrılacak olmalarından olsa gerek, hiçbir şey sahte gelmedi bana o anda işte. ve derken herhangi güzel bir şey gibi o da bitti. son mucizevi bir öpücükle.
hayatıma kattığı müzikler ve güzellikler için aslında kendilerine bir teşekkür borçluyum. umarım ne kadar zaman geçerse geçsin bu kadroyu bir arada görmek tekrar nasip olur bana ve tüm sevenlerine.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar