bugün
- nasıl birisiniz9
- aselsan satılırsa8
- farkındalığı yüksek olan bireylerin yalnızlaşması5
- slavların kendi içinde parçalanması3
- ekrem imamoğlu7
- akp bitince ne olacak23
- falıma bakmak isteyen sözlük yazarları7
- macron koşacak diye park kapatan akepe31
- oruç açı anlamak içinse açlar neden oruç tutar11
- yazılımcı erkeklerin yakışıklı olmaması8
- ikinci el otomobil piyasası rezaleti3
- slavların bizansın bayrağını kullanması2
- tefsiriyle okusak ülkenin yarısı dinden çıkar11
- anın görüntüsü10
- sözlük yazarlarını en etkileyen mesajlar2
- yaran twitler2
- seks kasedi çıksa interneti çökertecek kişiler3
- kuranı kerim meali7
- aşırı çıplaklığın rahatsız edici olması34
- erdoğan ile netanyahu dost değil ama anlaşıyorlar3
- mb isimli cocugun anilari2
- fusya semsiyeli yabanci17
- slav2
- çocuk istememe nedenleri6
- ben olmayınca sözlük bir anlamsız2
- kizlarsoruyor com6
- kucak dansı yapmayı bilen kız sayısının azalması6
- cd devrinin bitmesi16
- trendyol yorumlarında ürün yerine dayı görmek2
- arkadaşlar lütfen bilgi içerikli entry girelim12
- yaz gribi3
- avm otoparkında uygunsuz çifte bağıran kadın21
- sözlük hatunlarının nefsimi kabartması sorunsalı11
- götün sürekli kanaması5
- markette çalışmak2
- insanlarla uğraşmak2
- royall stars4
- öğretmen olmak5
- çirkin adam güzel kadın aşkı4
- ruhsar2
- bezelye yemeği9
- sıdıka2
- herzevekil5
- güzel zannedilen kadınların sıradan olmaları9
- ahmet telli'nin entübe edilmesi2
- uzun zamandır yapmadığınız şeyler10
- ölümün en iyi tanımı17
- otel odasında ölü bulunmak12
- ben buraya yargılanmaya değil yargılamaya geldim3
- deri mini etek2
Eğitim Sen istanbul 5 Nolu Şube Üyesi erkan barikan ın anlatımından,
--spoiler--
Bu arada hiçbir uyarı yapılmadan doğrudan kitle üzerine gaz bombaları atılmaya başlandı. Yoğun olarak gaz kokusunu almaya başladım ve birden bire bacağımda müthiş bir acı hissettim. Yukarıdan gelmesini beklediğim gaz bombasının bir tanesinin doğrudan bacağıma isabet ettiğini, bacağımdaki korkunç acıdan anladım. Bacağımın kırıldığını hissederek elimle bacağımın acıdığı yere dokunduğumda, burada benden, yani vücudumdan olmayan bir nesnenin varlığını fark ettim. Bomba hala bacağımda saplanmış bir vaziyetteydi. Elimle bombayı tuttum ve çıkardım. Eğer içeride patlasaydı zayiat çok daha ağır olacaktı diye tahmin ediyorum. Pantolonum ıslak olduğu için, bacağıma saplanan bomba hemen söndü. Arkadaşlar beni bir yandan panzerin altından kurtarmaya çalışırken, bir yandan da ambulans çağırıyorlardı. Bacağım kopacak seviyede sallanıyordu, durumun çok ciddi olduğunu anladım. Eğer bilincimi korursam arkadaşlar daha kolay yardım ederler düşüncesiyle, sürekli konuştum ve hatta o anda bana yardım eden öğretmen arkadaşlarıma düşüncelerimi sürekli konuşarak söylemeye devam ettim.ı
ıslak olan montumu, ağırlığını dayanamadığım ayakkabımı soğukkanlı bir şekilde çıkarttırıyordum. Beni ayık ve canlı tutan kitlenin direniş sloganları, şimdi bile hala kulaklarımda çınlıyor. Böyle davranmama neden olan etken Devrimci Öğretmen olmamın yanı sıra, oradaki bulunan arkadaşlarımın direngenliği ve kararlılığıydı. Müthiş bir şey, direnişin ortasında, arkadaşlarınızın kolları arasında, ana kucağındaki gibi güvendesiniz.
Üşümemek için battaniye kullanıyordum. Islak olan pantolonumun yarama yapışmaması için yırttırıyordum. Bu tavırlarım diğer yaralı arkadaşları da rahatlatıyordu. Tüm arkadaşların, dost kurum ve kuruluşların tedavim boyunca gösterdikleri yakın ilgi ve duyarlılıkları kendimi toparlayabilmeme çok yardımcı oldu ve Teşekkür etmeyi yetersiz buluyorum. Her halde "Dostların arasında, güneşin sofrasında olmak" denilen şey bu. işte bundan dolayı "copunuz, panzeriniz, bombanız; vız gelir bize, vız"!
--spoiler--
--spoiler--
Bu arada hiçbir uyarı yapılmadan doğrudan kitle üzerine gaz bombaları atılmaya başlandı. Yoğun olarak gaz kokusunu almaya başladım ve birden bire bacağımda müthiş bir acı hissettim. Yukarıdan gelmesini beklediğim gaz bombasının bir tanesinin doğrudan bacağıma isabet ettiğini, bacağımdaki korkunç acıdan anladım. Bacağımın kırıldığını hissederek elimle bacağımın acıdığı yere dokunduğumda, burada benden, yani vücudumdan olmayan bir nesnenin varlığını fark ettim. Bomba hala bacağımda saplanmış bir vaziyetteydi. Elimle bombayı tuttum ve çıkardım. Eğer içeride patlasaydı zayiat çok daha ağır olacaktı diye tahmin ediyorum. Pantolonum ıslak olduğu için, bacağıma saplanan bomba hemen söndü. Arkadaşlar beni bir yandan panzerin altından kurtarmaya çalışırken, bir yandan da ambulans çağırıyorlardı. Bacağım kopacak seviyede sallanıyordu, durumun çok ciddi olduğunu anladım. Eğer bilincimi korursam arkadaşlar daha kolay yardım ederler düşüncesiyle, sürekli konuştum ve hatta o anda bana yardım eden öğretmen arkadaşlarıma düşüncelerimi sürekli konuşarak söylemeye devam ettim.ı
ıslak olan montumu, ağırlığını dayanamadığım ayakkabımı soğukkanlı bir şekilde çıkarttırıyordum. Beni ayık ve canlı tutan kitlenin direniş sloganları, şimdi bile hala kulaklarımda çınlıyor. Böyle davranmama neden olan etken Devrimci Öğretmen olmamın yanı sıra, oradaki bulunan arkadaşlarımın direngenliği ve kararlılığıydı. Müthiş bir şey, direnişin ortasında, arkadaşlarınızın kolları arasında, ana kucağındaki gibi güvendesiniz.
Üşümemek için battaniye kullanıyordum. Islak olan pantolonumun yarama yapışmaması için yırttırıyordum. Bu tavırlarım diğer yaralı arkadaşları da rahatlatıyordu. Tüm arkadaşların, dost kurum ve kuruluşların tedavim boyunca gösterdikleri yakın ilgi ve duyarlılıkları kendimi toparlayabilmeme çok yardımcı oldu ve Teşekkür etmeyi yetersiz buluyorum. Her halde "Dostların arasında, güneşin sofrasında olmak" denilen şey bu. işte bundan dolayı "copunuz, panzeriniz, bombanız; vız gelir bize, vız"!
--spoiler--
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar