pulp fiction

kurgusu, diyalogları ve oyunculuklarıyla harika.. ancak senaryosunun yarım kalmışlığı ve vasatlığı ile fazla abartılmaması gerektiğine inandığım bir film. 'pulp' işte adı üstünde. birşey anlatma derdinde değil bu film.. mantık yok içinde ama devasa bir kurgusu harika diyalogları var. o yüzden güzel o yüzden efsane.. royale with cheese var, o ana kadar görülmemiş dans figürleri var, domuz etiyle sincap etini karşılaştırma var, mr. wolf gibi bir problem-solver var, açınca sarı sarı parlayan 666 şifreli bond çanta var, uncomfortable silences var, bad motherfucker var, zed's dead baby var.. herkes de görüyor birbirinden ne kadar alakasız, bağlantısız şey varsa hepsi bu filmde harika bir kurguyla birleşiyor. yani, 1994 yılında kendi tarzını yaratmış o ana kadar olmamışı oldurmuş film.

herkesin tarzı değil demem o ki. her izlediği filmde mantık arayan, filmi %100 anlamak isteyen, filmlerden beklentisi belgesel tadında film izlemek olan tiplere özel değil.. yahu nesini seviyorsunuz demeden önce bunu düşünmek gerek.

müziklerin sahne ile olan uyumlarına değinmiyorum bile. bu konuda belki de en başarılı filmlerden biridir. o muhteşem müzikler için çekilmiş bir film izlenimi veriyor bana her defasında. klip gibi düşünülebilir..

kısaca bu filmi izledim hayatım değişti filmi değildir bu film.

--spoiler--

yani mafya babasının homolar tarafından becerilmesi bile buna örnektir. *

--spoiler--