kukla

sanmayın kukladır ağlamaz diye,
sanmayın kesseler kan çıkmaz diye
sanmayın tahtadır kalbi yok diye
nolur atmayın onu köşeye.

ilerledi artık onun yaşı,
dinmedi bu gönül yarası
iğleştirmez bu izleri
anka kuşunun göz yaşı

ara sıra o da gülmek istedi
unutmak istedi derdi kederi
nafileydi ama hepsi
çünkü bırakmadılar ipleri

eceli gelse de
rolü hiç bitmedi.

ağladı ağladı,
hep, hep dans etti.