said nursi

300 kadar şakirdiyle beraber doğuda ruslara karşı savaşmış, o dalga geçilen şakirtlerinin* tamamını şehit vermiş kendisi de ruslara esir düşmüş, daha sonra esratten kaçmış istanbula gelmiş, oradan doğuya gelip kaldığı yerden savaşmaya devam etmiş, vatanseverliğini haliyle, hayayatıyla, birebir ispat etmiş, klavye tuşlarına basarak onu vatan haini ilan edenlerden çok daha fazla şeyi bu vatan için terketmiş bir kişidir, islama duyduğunuz kini onun nezdinde hayata geçirip ona kin kusmanın, iftira atmanın, iftira atanların karakterine olumlu bir katkısı olduğunu zannetmiyorum, ama yapıyorlar genede,
onunla şeyh saidi işaret etmek, dimağlarda onu çağrıştırmak, isim benzerliğinden yola çıkarak ona karşı nefret oluşturmak için yapıyorlar herhalde, kendilerini vatansever zanneden klavye kahramanlarını o doğu cephesinde görmek isterdim gerçekten, elindeki içki kadehini "mustafa kemalin askeriyiz" diye kaldıranları görmek isterdim o dehşetli cephede, mesela çanakkalede savaşın en kızgın anında bile farz namazını terketmeyen mehmetçiğin bu kendini vatansever zanneden, yaptığı ile vatana millete hizmet ettiğini zanneden, toplumun dibini oyanların oyununa gelenleri görmesini isterdim,

kendisini dindar bir cumhuriyetçi olarak tanımlıyor, onu eleştiren ona hakaret edenlerin boyu kadar kitap yazmış aynı zamanda savaşırken, tabi şizofren diye dalga geçilmesini önlememiş bu, beklemiyorum zaten bunu, kalplerini karartan nefretin gözlerini de kör ettiğini görebiliyorum ama.

rusların elinden kaçıp önce viyanaya, oradan istanbula gelmiş, istanbulda bulunduğu sırada, ingilizlerin hakkında olumlu fetva veren hocalara inanılmamasını, esaret altındaki adamın fetvasının sahih olmayacağına dair hutbe vermiş, ingilizlerin hakkında yazdığı hutuvat-ı sitte adlı makalesi ile, ingilizler tarafından ölü yada diri yakalanması emri çıkarılmış, bu ankara hükümetinin kulağına gitmiş ve kendisini, ankaraya davet etmişler, mustafa kemal ile odasında teke tek yapılan toplantılarda, mebusluk teklifi almış ama o teklifi redetmiş, mecliste vekillere yaptığı konuşmadan sonra, doğuya dönüp, mücadelesine kaldığı yerden devam etmiş, mustafa kemal le ayrıldıkları nokta, hilafeti kaldırmayacağına dair verdiği sözü tutmamasıdır.