otostop

ilk kez ve son kez nevşehir'de yaptığım gereksiz harekettir.

avanos ve ürgüp arasında otoyolda yürüyoruz arkadaşla, çiftlik köylerin birisi otoyola 400-500 metre uzaklıkta. köpekler bizi gördü havlamaya başladılar bizde göt korkusu o biçim. tarlalara girdik her yerimiz çamur oldu. çıktık. o azman gibi olan köpek zincirini koparmış yola çıkmıştı ve tam 200 metreden havlayarak koşuyordu. az ilerideki oduncuya sığınmak istedik orada da köpekler peydahlandı. iki tarafımız 200er metre arayla köpekler tarafından sarılmıştı kaçacak yerimiz yoktu. son çare otostop çektik. ilk 2 araba durmadı sonrasın bir minibüs durdu. bizi aldı. ve diyalog gelişti:

minibüs şoförü: +
arkadaş: -
ben: *

+kafa kağıdı verin hele.
-o ne abi?
*nüfus cüzdanı amk.
-al abi buyur.
+he sen nevşehirlisin. kimlerdensin.
-hede hödö.
+hee tamam. sen akrabasın.
+sakallı sende ver.
*dayı ben buralı değilim. erzincanlıyım.
+nerden bilecem. belki anarşiksin.
*öyleyim zaten dayı.
+ne?
*al dedim dayı. kimlik.
+hee erzincanlısın. sen kimlerdensin.
*dayı tanıyacak mısın söylesem amk?
+anlamadım?
*onu diyorum söylesem tanıyacak mısın?
+yok tanımam yeğen.
*eyvallah dayı. şu köpeklerden kurtarsan bizi kafi. biz yürürüz.
+yeğenim yolumuzun üstündesiniz bırakırız biz sizi.
-eyvallah amca sağol.
*sağol dayı sağol.

yol bitmiştir köye gelmişiz adam bizi indirmiştir,

+la sakallı.
*he dayı.
+gözüm üstünde anarşiklik falan yapayım deme. yemin ediyorum bütün köyü eve toplarım.
*he dayı he.

*amk dayısı kafayı sikmiş yeminle.
-neyse götü kurtardık sıkıntı yok.
*köyünü sikeyim kanka. bu nasıl bir yer amk. otostop çekiyoruz onda bile ekşın amk.
-hep senin yüzünden.
*sie.

böyle bir anım vardır.