el hareketi yapmayı öğreten piç arkadaş

- zor değil olum ya.
+ nasıl anlamadım ki.
- bak şimdi baş parmağını al.
+ tamam burda.
- haa işte orta parmağınla işaret parmağın arasına geçir.
+ çok zor yapamadım.
- lan dur ben göstereyim.
+ tamam göster.
- ver elini. bak işte çok kolay değil mi?
+ tamam oldu herhalde.
- şimdi ben bırakıyorum sen de dene.
+ oldu bak oldu mu?
- bana yapma. diğer tarafa yap.
+ niye ki?
- bi şey olduğundan değil. başkasına yap.
+ tamam, bakkal erdoğan abiye yapayım mı?
- olur hadi ben okula yetişecem. görüşürüz.
+ güle güle.

bu muhabbetler ben 6 yaşındayken yani daha okul yolu gözlerken benden bir yaş büyüğüm olan turan adındaki arkadaşımla aramızdaydı.

ilk kez bir şeyler başardığımı hissediyordum ki elim harekette kalmış ve elimi cebime sokmuştum. belki de yapmayı unuturum diye (çocukluk aklı) öylece cebimdeydi elim.

eve giderken bakkal erdoğan abi nin önünden geçtim. çaktırmadan elimi gösterdim. bir anda bana doğru koşmaya başladı. "noluyo aamunagoyım" bile demeden -o zamanlar bilmezdim böyle küfürler- gole giden adama arkadan koşan pepe gibi kovalıyordu beni. ben de tabana kuvvet eve doğru koşmaya başladım.

en son camını topla kırdığımızda bizi okulun oraya kadar kovalamıştı. koca göbeği sebebi ile olacak ki hemen kesilmiş soluk soluğa kalmıştı. ben de apartmanın serin ve o kadar huzurlu içine girdim.

bir yandan elime bakıyor diğer yandan sırıtıyordum. erdoğan abi nin beni neden kovaladığını düşündüm. eski hesaplaşmaları görüşmek istiyordu herhalde.

elime baktım, sırıtmaya devam ettim. tam bu sırada platonik aşkım olan elif evinin kapısından göründü.

+ nereye gidiyorsun elif?
- hiçç bakkala kadar gidecektim.
+ beraber gidelim mi?
- olur.

beraber mi? sanki az önce erdoğan abi nin ağzı köpürmemişti bana karşı. sanki az önce beni eve kadar kovalamamıştı. hatamı anladım;

+ şey aslında ben gelmesem.
- tamam ben giderim.
+ dur bak sana ne gösterecem.
- ne göstereceksin?

elimi cebimden çıkardım ve "bakkk" dedim.

elif gerisin geri evine girdi ve içeriden ağlama sesi geliyordu. ne olduğunu anlamadım. az sonra elif in babası erkan amca dışarı çıktı ve hışımla.

- callofcu seni elif in yanında görmeyeceğim bir daha.
+ ama..
- aması maması yok. babana da söyleyeceğim akşam.
+ tatamam..

ne oluyordu anlamamıştım. önce erdoğan abi sonra erkan amca bana karşı çok sert davranmışlardı. o gün o kadar sevinçliydim ki bütün bunlar tırs gelirdi.

heyecanla son kattaki evimize koştum, kapıyı bir yandan tekmeliyor bir yandan zile basıyor diğer yandan da yuımrukluyordu. annemin kapıyı açmasıyla içeri girdim.
öğle yemeği yemek üzere mutfağa yöneldim ki ablamı gördüm.

+ abla bak ne gösterecem.
- ne oldu bakalım.
+ bakkkk.
- annnee şuna bir şey söyle ayıp şeyler yapıyo..
+ ne ayıbı yaa.
- yapma yoksa babama söylerim.
+ tamam yaa.

herkes karşı çıkmıştı bu harekete ama ben çok sevmiştim. akşam babam eve gelince beni yanına çağırdı.

- callofcu ne yaptın bakalım ablana?
+ hiç ya şunu yaptım işte.

şunu derken elim bildiğin hareket çekmiş vaziyette babama doğru tutuyordum. babamın rengi değişti ki çok nadiren olna bir şeydi bu.

- bırak elini. bak oğlum o hareket çok kötü bir şey demek.
+ ne demek baba.
- çok kötü oğlum.
+ ne demek baba söylesene?
- şey demek, senden nefret ediyorum demek.
+ bilmiyordum baba kızma sakın.
- bir daha yapmayacağına söz ver.
+ söz veriyorum.
- tamam anlaştık odana git ablandan özür dile bakalım.
+ tamam.

ablamdan özür diledim. ertesi gün turan ın yanına gittim.

+ alacağın olsun lan..
- niye noldu ki?
+ hareket öğretiyorsun anlamını söylemiyorsun.
- sormadın ki.
+ bundan sonra arkadaş falan değiliz.
- gitme lann dur.

turan ın sözleri artık umurumda değildi. el hareketine elveda derken gözyaşlarımı tutamamıştım..

şimdilerde ne zaman maça gidip de el hareketi çeksem aklıma turan gelir. " lan turan ne diye başından anlamını söylemezsin" bak gitmiş gül gibi dostluğumuz.

________________________________________________________________________________________________________________________
tanım: el hareketi yapmayı öğretmekle kalmayıp anlamını söylemeyen piç arkadaştır.. eve gelene kadar herkese el hareketi çekilir, hatta babaya bile.
________________________________________________________________________________________________________________________