ben bu yazıyı sana yazdım

perde perde sarılmıştı gece ayın üstüne
ay ise bu durumdan rahatsız olmaksızın uyukluyordu gecelerde
el ele tutuşmuş iki bulut arasından
yavaş yavaş süzülürken göz yaşların
bittiğini anladım günlerin
bu son sayfasıydı el üstünde tuttuğum o takvimin.

gülen yıldızların esiriydik
ki yalancı güneşten farksız kandırırdı onlar
çirkin yüzlerini perdelerle örterlerdi
anlamazdı tabii bu genç yaralar
zaman..
bir iki diye seksek oynarken siyah rengiyle üzerimizde
zamanın yapışkan yüzeyine yapıştı sözlerim
sen gittin
ben dur demek istemedim

(bkz: düdüklü tencerem bir iki)