bugün
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202662
- tekirdağ büyükşehir belediyesi'nin akp'ye geçmesi13
- abdülmecit'in eşinin alışveriş listesi17
- ölse zerre üzülmeyeceğiniz kişiler12
- arda güler30
- her erkeğe bir kızın düşmesi8
- bir kere gelinen hayatta diyet yapmak7
- geçmişe götüren şarkılar3
- fabrikada gece vardiyasında çalışn işçilern yemeği7
- çalışırken en nefret edilen şeyler11
- spotify listesinde ibrahim tatlıses olan insan2
- erkekte para yoksa yakışıklılığın önemi yoktur7
- olgun kadınlardan hoşlanan genç erkekler5
- asansörle birinci kata çıkan embesil7
- masaj salonuna giden erkek4
- öğle arası4
- turkiyenin bilgi bankası5
- reklamlar yüzünden internetten soğumak5
- aşkım yavaş2
- kocasını masaj salonuna gönderen kadın2
- kılıçdarcı yazarlar11
- yahudiler olmasaydı amerika diye ülke olmazdı6
- yerde 100 dolar bulsanız alır mısınız3
- diş hekimleri sakso çekenleri anlayabiliyor mu8
- muhaliflerin keyfinin yerinde olması6
- 2006'nın 20 sene önce olması2
- vadeli mevduat3
- eski fotoğraflara bakıp hüzünlenmek4
- kankası çok olanın beğenisi de çok olur2
- yapay zeka yonetmek istiyorum3
- 40 yaşından sonra muhafazakarlaşma6
- fotoğrafta en iyi pozu yalnızlar verir3
- öyle bir boşalmak ki ilik nakline muhtaç kalmak7
- enayimiknatisii21
- ak partililerin apoya villa yaptırması9
- yeni nesil evliliklerin kısa sürmesi3
- zulzula cin kabilesi5
- 19 kasım 2026 ümit özlale açıklamaları4
- internet kafe4
- yaşar kemal5
- ali nurşani4
- uykusuz kedi buraya bakar mı14
- gözlüklü erkek karizması5
- youtube artık kesinlikle zihin okuyor6
- köy denince akla gelen şeyler4
- kendine diva diyen tanker3
- kılışdaroğlunu yıllarca cehapeli zannetmemiz4
- antalya büyükşehir belediyesi'nin akp'ye geçmesi4
- 2026 yılının tek cümlelik özeti8
- ah u zar2
Sadece bir kez bahşedilen bir hayatta, başkalarının boyundurluğu altında yaşamak başarısızlıktır. Bizler başarısız insanlarız. Bu boyundurluk altında, yaşanmayı kabul etmiş birinin sözde bir yaşamın onu yerüstüne diri diri gömüp çürüteceğini de kabul etmiş olması gerekmektedir. Oysa bu kabullenişin anlamının, Hadesin sefalet hurdalığına feryatlarımızla doldurup taşırdığı, çığlıklarla beslediği asla gerçekleştirilemeyecek hayallerimiz ve ölü doğacak tüm bu umutlarımızın infaz emri olduğunu bilmez bu sefil insan
Başarılar, başarısızlıklar. Geçmişte insanı insan yapan değerlere bağlı kalarak yaşadığını sanan birinin, çürümeyi seçen bir ruhun, eseridir işte bu büyük duvarlar. O biri hepimizin benliğinde, o biri hepimizin duvarlarında Başkalarından korunmak adına örülen duvarların aslında hepimizi bir köşeye atıp unuttuğu, yalnızlığa sunduğu, mutsuzlaştırdığı gerçeği yanında hala inkarlarla mutluyum diyerek vicdanlarının sesini avaz avaz susturmaya çalışan ikinci sınıf insanlar sürüsü
Tüm bu duvarlara karşı kazanacak zincirlerimiz var diyen zavallıcıklara inat, kaybedecek zincirlerimiz var ilkesinden yola çıkılarak yapılan iç isyanlar. Moloz altında kalanların attığı zafer çığlıkları, içsel devrim günleri, kahkahalar, efendilikler izlenen, tüm bu yıkılmaz denilen, anılarından örülmüş duvarların, acılarla beslenen tuğlaların, kendini çürüttüğünden habersiz , belki de ilk defa gerçekliği bu kadar çıplak olarak hissettiği şaşkınlık, bu gücü kendimden bulamam serzenişleri, serzeniş değil korkaklığı!.. Çekingenlik, molozlar arasında mutlu insanlar, anlam verememek, ama çürüyüp gitmenin farkındalığı. Yeter artık!
Bileklerinde zincirlenen soyut tutsaklık, somut köleliğe dönüşmemeye çalışmaktansa, kendi hayatının efendisi olduğunu diretmekteki bu acınası trajikomik saçmalığın yavaş ama emin çöküşleri. Hayatına hiçbir beklenti içinde olmadan hüküm sürmenin, sürekli olarak bahsettikleri ama bir türlü ulaşamadıkları şu mutluluğa birinci sınıf gidiş bileti olduğunu anlamaz mı bu sefil ruhlar Başkalarının efendilikleri altında geçen, ne istediğini bilmemekle birlikte ne istemesi gerektiğin öğrenen kocaman ve boşa giden bu acınası yaşamın, artık değişmesi gerektiğini anlamaz mı sefil ruh
Yönetmenliğini başkasının eline verdiğiniz, hayal olarak adlandırdığınız filmler içinde acı dolu bir vicdanla birlikte, basit ve silik figüran bir yaşam sürmektense, yönetmenin emirleri ve tüm bu insan topluluğu altında ezilmeden kendi yaşamınızı kendinizin yönetmesi daha iyi değil midir Elbette hayat eşit değil ve bazen tanrı bile sağır olabilir ama asıl mutluluğun bunları kabullenerek yaşandığını öğrenmeli insan, mutluluğa ancak böyle erişebileceğini bilmeli Hem boşuna mı demiş üstat ; insanların %1i gerçekten yaşar, %99u ise sadece var olur.
Başarılar, başarısızlıklar. Geçmişte insanı insan yapan değerlere bağlı kalarak yaşadığını sanan birinin, çürümeyi seçen bir ruhun, eseridir işte bu büyük duvarlar. O biri hepimizin benliğinde, o biri hepimizin duvarlarında Başkalarından korunmak adına örülen duvarların aslında hepimizi bir köşeye atıp unuttuğu, yalnızlığa sunduğu, mutsuzlaştırdığı gerçeği yanında hala inkarlarla mutluyum diyerek vicdanlarının sesini avaz avaz susturmaya çalışan ikinci sınıf insanlar sürüsü
Tüm bu duvarlara karşı kazanacak zincirlerimiz var diyen zavallıcıklara inat, kaybedecek zincirlerimiz var ilkesinden yola çıkılarak yapılan iç isyanlar. Moloz altında kalanların attığı zafer çığlıkları, içsel devrim günleri, kahkahalar, efendilikler izlenen, tüm bu yıkılmaz denilen, anılarından örülmüş duvarların, acılarla beslenen tuğlaların, kendini çürüttüğünden habersiz , belki de ilk defa gerçekliği bu kadar çıplak olarak hissettiği şaşkınlık, bu gücü kendimden bulamam serzenişleri, serzeniş değil korkaklığı!.. Çekingenlik, molozlar arasında mutlu insanlar, anlam verememek, ama çürüyüp gitmenin farkındalığı. Yeter artık!
Bileklerinde zincirlenen soyut tutsaklık, somut köleliğe dönüşmemeye çalışmaktansa, kendi hayatının efendisi olduğunu diretmekteki bu acınası trajikomik saçmalığın yavaş ama emin çöküşleri. Hayatına hiçbir beklenti içinde olmadan hüküm sürmenin, sürekli olarak bahsettikleri ama bir türlü ulaşamadıkları şu mutluluğa birinci sınıf gidiş bileti olduğunu anlamaz mı bu sefil ruhlar Başkalarının efendilikleri altında geçen, ne istediğini bilmemekle birlikte ne istemesi gerektiğin öğrenen kocaman ve boşa giden bu acınası yaşamın, artık değişmesi gerektiğini anlamaz mı sefil ruh
Yönetmenliğini başkasının eline verdiğiniz, hayal olarak adlandırdığınız filmler içinde acı dolu bir vicdanla birlikte, basit ve silik figüran bir yaşam sürmektense, yönetmenin emirleri ve tüm bu insan topluluğu altında ezilmeden kendi yaşamınızı kendinizin yönetmesi daha iyi değil midir Elbette hayat eşit değil ve bazen tanrı bile sağır olabilir ama asıl mutluluğun bunları kabullenerek yaşandığını öğrenmeli insan, mutluluğa ancak böyle erişebileceğini bilmeli Hem boşuna mı demiş üstat ; insanların %1i gerçekten yaşar, %99u ise sadece var olur.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com