erzincan

memleket. bir kez üç yaşındayken gidilmesine rağmen çokça sevilen yer. insanı sıcakkanlı ve yiğit olduğundan diğer illerin sakinleri tarafından iki can erzincan olarak bilinir. babamın anlattığına göre eskiden karpuzları soğutmak için çayın içine saklarlarmış. çayın suyu yazın buz gibi olduğundan karpuzlar hemen soğurmuş. insanlar çoğu vakit kapıları açık uyurlarmış yazın. ne hırsız olurmuş ne arsız. bir de her köyün at kadar köpekleri var. onları ben de tanıyorum resimlerden. köye giren yabancıyı köyde barındırmazlarmış. annem hep anlatır. beni ilk götürdüklerinde köpeklerden biri beni sıkıştırmış. dedem geçmiş hayvanın karşısına almış beni kucağına köpeği severken benimle de oynamış. hayvanı tembihlemiş orada. bu bizdendir dokunmak yok diye. hayvan bir iki koklamış beni. bir daha da sürekli sevmeye gelmiş. öyle de akıllıymış. ben dokuz-on yaşlarındayken öldü tomi reis. oturup ağladıydım evde sanki hayvana ben bakmışım gibi. tehey tehey.. ayrıca;
(bkz: kemaliye)