sözlük yazarlarının aşk itirafları

okulun ilk günleriydi.henüz kimseyi tanımıyordum.kızları falan kesiyordum, güzel var mı diye.okulun 3. veya 4. günü.sınıfa girdim ve sırama oturdum.arkamda bir kız oturuyordu fakat yüzünü göremedim.kalktı ve dışarı çıktı.yüzünü yine göremedim.biraz kiloluydu.içimden "püf şişkoya bak!hiç güzel kız yok sınıfta." dedim.fakat dakikalar sonra kızın sınıfa girmesiyle benim fikrim bir anda değişti.o kadar güzeldi ki ilk görüşte aşık oldum.lakin biraz çekingen, utangaç olduğum için gidip hemen tanışamadım.
ertesi güne çok iyi hazırlanmıştım.gidip konuşacaktım onunla kararlıydım.ve dediğimi yaptım gittim tanıştım.fazla uzun sürmedi konuşmamız, sınıfa geçtik.2-3 gün konuşamadım daha ama aşkım gittikçe artıyordu.
sonra soy adını imza listesinden buldum ve akşam eve gider gitmez facebook'tan aradım.birde ne göreyim?kız bir erkekle sarmaş dolaş, samimi bir fotoğraf koymuş profil fotoğrafına.o an yıkıldım.kendimi çok kötü hissettim.
kıza olan aşkıma son vermek için kendimi zorluyordum.bunu biraz başardım.kızla artık konuşmuyor ve uzak durmaya çalışıyordum.
ona olan aşkımı tamamen unutmaya çok yaklaşmışken beni facebook'tan ekledi."of ne olacak sanki." diyerek kabul ettim.sonra fotoğraflarına baktım.o sarmaş dolaş olan fotoğrafın altına "kuzenim (:" yazmıştı.arafta kaldım.üzülsem mi sevinsem mi bilemedim.sonra birden kahkaha attım halime.sanırım mutlu olmuştum.
kızla olan muhabbetimi yeniden devam ettirmeye başladım.fakat bu çok samimi bir muhabbet değildi.birkaç gün böyle sürdü.
artık zamanı gelmişti.ona aşık olduğumu söyleyecektim.böyle arkadaş gibi takılmaya daha fazla dayanamıyordum.derste iyice düşündüm ve arada gidip konuşmaya karar verdim.hoca ara verdi.kız hızlıca dışarı çıktı.ben de yavaşça peşinden gittim.kantine indiğini tahmin ederek ben de kantine indim.tam kapıdan girerken onu gördüm.o da beni gördü.fakat yanında bir erkek bir kahkahalar, gülüşmeler.ben yine yıkılmıştım.döndüm buzdolabına bakıyorum, buzdolabı bana bakıyor öylece kaldım saniyelerce.sonra bir su alıp çıktım ardıma bakmadan.o gece çok kötü olmuştum.bir büyük devirdim.
biraz kıskanç, hatta bayağı kıskancım.onu öyle görünce dayanamadım.aklıma hiç arkadaşı olabileceği gelmedi.ve öylede oldu.meğer çocuk kızın arkadaşının sevgilisiymiş.benim kıskanç oluşum, salak kafam bunu hiç düşünemedi.
ben artık ne yapacağıma karar veremiyordum.kendimi kötü hissediyordum.toparlanmam lazımdı.onu seviyordum ama bir türlü söyleyemiyordum.biraz bekleme moduna geçtim...
finaller dönemine geldik.o ve onun arkadaşının yanında bir erkek.yok artık dedim.birkaç gün bunlar beraber takıldı.ben sadece arkadaş olduklarını düşünmeye çalışıyordum.fakat iki gün sonra sınıfa el ele geldiler.ve ben artık pes ettim.aşkım kül oldu bitti.o gün bugün daha konuşmadım.onun da konuşmaya niyeti yok zaten.herhalde birazcık anlamış mıdır nedir bilemiyorum.
bir aşk daha böylece öldü.

not: bana gülebilirsiniz ancak çekingenlik nasıl bir lanettir bilemezsiniz.
dipnot: 6 dersten kaldım.