güvenmek

... çok istr insan. şarkı sözünde olduğu gibi; yormadan sormadan sevsin. sorgulamak, ne yaptığını ara tırmak, acaba doğru mu söylüyo diye düşünmek mahveder insanı. yorar en başta; öyle böyle değil hem de acayip yorar kalbini. önce şüpheci daha sonra huzursuz en sonunda da manyaklığa varcak derecede paranoyak olursun. ilişki bittiğinde tüm bunlardan kurtulurmuş olur musun peki? asla. artık her teilefon çaldığında, birisi sana her' sna bşysöylicem' ddiğinde kalbi çıkcak gibi çarpan' çbuk söyle' dyen korkak bi zavallı olursun.
güvenemezsin bi müddet. bi kaç gün falan değil; iki koca yıl. gençliğinin en güzel yıllarını alır o bikaç aylık ilişki. korkaklığına feda edersin yaşıycağın tüm güzel duyguları. sonra biri çıkar karşına. öyle aşık falan olmazsın hatta olamam da dersin ama olaydım iyidi dersin. farklı gelmiştir çünkü o sana diğeri gibi piç olduğu beş km de belli değildir mesela. farklıdır işte... bikaç saniyeden fazla bakamaz kaçırır gözlerini. iki kelimeyi biraraya getiremez. ilk defa karşında bu kadar heycanlanan, gözlerinden bu kadar etkilenen birini görmüşsündür. evet o güvenilir erkektir!
tanırım artık insanları bi daha güvenmem kazık yemem dedğin anda bulmuşsundur güvenilir erkeğini. artık hayat sana güzeldir. bi şans verirsin ona tanıyalım birbirimizi dersin onunla tedavi olcağını düşünürsün. ona güverek tüm insanlara tekrar güvenebilceğine inanırsın. peki ya sonra ne olur?