the noose

yağmurlu bir gün taksım'de öylesine tek basıma yururken denk geldım bu sarkıya,hatta girişi çok soğuk gelmişti..hatta iticiydi(çünkü davul sampleından nefret ederim)..ama nolduysa 3:30'dan sonra oldu..o ana kadar ki dinlediğim hiç bir şarkıda olmayan bir şeyler beni içine çekti bu şarkıda..sonradan tekrar dinledim,sonradan bir sefer daha..nefes alamadığımı hissetim..onca zaman istiklal'de tek basıma yururken ilk defa kendimi yalnız hissetim...ve o gün sabahakadar bu sarkıyı dinledim..neydi bu şarkıda ki iksir diye sordum yüzlerce defa kendime ve cevabını hala bulamadım..neydi bu şarkıda beni çeken..umutsuzluğum mu?yalnızlığım mı?...aslında maynard fısıldıyormus da ben farkında değilmişim..

but i'm more than just curious
how you're planning to go about
making your amends to the dead
to the dead..

başka hangi şarkı hem lirikleriyle hem de müziğiyle insanı paramparça edebilir ki..