kurtuluş

öyle bir dizi filmdir ki şöyle bir dialog geçer:

ismet inönü ve kurmayları savunmayı değerlendirmektedir. yaver düşmanın * şehri yakamadan izmite girildiği haberini verir. bu haberin çoşkusu ile kutup soğukluğu ile ün salmış ismet inönü kahve içmeyi teklif eder. fakat maalesef kahve bitmiştir. çok da sorun değildir, zira yokluk alışagelmiş bir durumdur. bunun üzerine çay ister. askerlerin boynu bükülür. cevabı, o da mı bittidir. eğer ki bunu seyirciye yönelik bir acıma metası olduğunu düşünüyorsanız, sahnenin başında duvardaki yarığı bulunuz.

zira metafor değil, gerçeğin ta kendisidir o çatlak.

edit: ulan yazdığımdan utandım, koca dizideki tek şahane sahne bu mu diye. bir iki dakika sonra rum çetesini basan fatma çetesinin lafını nereye koyayım ki şimdi. orda da enteresan diyalog bkz:

hee palikaryalar balta döner sap döner gün gelir hesap döner. sizin de iki yıllık zulmün hesabını verma döneminiz geldi...
bıyık yiğit olmaya yetmiyor değil mi!!.

edit 2: işbu entryde hiç bir millet, ırk veyahut toplum düşman olarak görülmemektedir. tıpkı usta nazım hikmetin dediği gibi, ingiliz'in hepsi değil domuzu.