anne

özgür bırakmayıcıdır. biraz ismail abi tarzı bi cümle oldu ama gerçekten özgür bırakmıyor.

üniversite sınavına hazırlanırken hedef anadolu uni iletişim fakültesiydi. fakat anne geldi, ısrar etti, ağladı, yalvardı ve senin yıllardır kurduğun hayallerine nokta koydu. gitme dedi, beni yalnız bırakma dedi - ki yalnız değil bir oğlu daha var - falan filan yaptı aklını çeldi.

istanbul uni iletişim fakültesi olsun dedin, oldu. ananın hatrına sırf onun hatrına hayallerine posta koydun, annemden degerli mi dedin ve onun istediğini yaptın. yine memnun olmadı.

eve çıkayım dedin. taa ümraniyeden beyazıta ebem sikiliyor eve çıkayım, çalışıyorum, burs alıyorum para sıkıntım yok dedin. yine olmadı. ulan haftasonları zaten görüşcez dedin ama yok aga fayda yok. dinletemedin bir türlü, ikna edemedin. istediğin zaman git ama asla geri dönemezsin tehditleriyle karşılaştın. yıldın, yıldırıldın.

sonuçta gençliğinin en baba sayılacak yılları her akşam hiç de hayal etmediğin şekilde geçiyor, zaman hızlı şekilde ilerlerken sen evinde klavye başında ulu sözlüğe entry girerek vakit kaybediyorsun. neden? anan özgür bırakmayıcı olduğu için. off ulan off.