gitmeye mecbur olmak

kötü bir veda havasının yaklaştığına delalet olandır.

bazen çok kolaydır aslında gitmek, geride ne ağlayanın vardır ne de sevinenin; herkes gibi olacaksındır. bakkala gitmeye dahi üşenirsin ama o kişiden gitmenin vakti olduğunu söyleyip gidersin adım adım. ara sıra hatır kalmasın diye bi iki iyi geceler mesajı, sonra onlar da kesilir yavaş yavaş. sen de üzülmezsin ki zaten, böyle olması gerekiyordu. kafanı yastığına koyduğunda da, sigaranın nefesini içine çektiğinde de, o lanet kadehlerde de dolmaz gözlerin bunun için. hayatın vedalar ve tanışmalardan ibaret olduğunu, böyle gideceğini kavramışsındır. alışmışsındır gitmeye, gitmelerine...

gitmenin zorluğu asıl gönderildiğin zaman çıkar ortaya. gitmek istemezsin sen, belki o da istemez bazen. o bir kişi de olabilir, bir şehir de, bir eşya da. ama gitmek istemediğin halde gideceksindir ya, işte o koyar be insana.