teoman

ilk müziği bıraktığı zaman, yok be dedim, olmaz. bu adam müziği bırakmaz döner geri. zaman geçtikçe sarıyor içimi bir korku, gerçekten teoman'ı kayıp mı ettik biz? pişman olan eski sevgili gibiyim, hiç bir şeyin eskisi gibi olmayacağını bile bile hatta geri dönmeyeceğini bile bile 'dön' diye ağlamak istiyorum. dön lütfen dön artık, dön. zaman geçtikçe daha büyük bir acı ve hüzün kaplıyor içimi. birini kaybettikten sonra yavaş yavaş çöken gerçeklik ve çaresizlik kaplıyor. böyle bir adamı kaybedemeyeyiz, böyle eşi benzeri olmayan, böyle mükemmel, böyle zeki. bu kadarı bile uzun bir süre değil miydi teo? sahiden sende hiç özlemiyor musun bizi?

artık aramıza dönmesi beklenendir. ne türlü olursa olsun.