rose

gözlerimi kapatıp sayıyorum,
1,2,3,4....
hızlı hızlı sayıyorum.
hayalin yanımdan kaçıp saklanmadan,
bir an önce bitirilmeli ondalık sistemler dilimde.

yuvarlayarak söylüyorum her sayıyı,
boşalmış sokakta çınlıyor adın, hepsinde.
karnıma bıçak gibi saplanıyor her ayak sesi,
100'e yaklaştıkça vuslatın şarkısı çalınıyor gözlerimde.

dönüyorum arkamı,
koşuyorum sokaklarda,
ufuklarda arıyorum yüzünü,
ip atlayan kızlara soruyorum,
seni gören yok.
ispiyoncu bir pencere çocuğu da yok.
gözyaşlarım kılığında çamlak çömlek patlasa bari,
o da yok...

bir kez daha yumuyorum duvara kafamı,
biraz daha ıslak yanaklarım,
biraz daha tükenmiş ümitler.

önüm, arkam,
sağım, solum,
yalnızlık.