deli şahin

cüneyt arkın' ın 1976 yapımı filmi. absürd anlatımı ve grotesk yapısıyla post modern sinemaya selam çakar. şahin film boyunca 20-30 şişe konyak içer ve hiç sarhoş olmaz. kavga gürültü gırla tabi. ama en çok aklımda kalan bir figüranın film boyunca hiç konuşmadan aynı yakın planda bıyık altından gülme sahnesinin 4-5 kere tekrarlanmış olmasıdır. adamın filmdeki misyonunu anlamaya sinema bilgim yetmedi yani. bir de sonlara doğru hiçbir sebep yokken kendini greyderin kepçesine atıp sonra da greydere tutunup yerde sürünüyordu rambo misali şahin. lakin bu sahnede onu koşturan falan olmaması ''acaba?'' hissi yaratmıştı bizde. ev arkadaşım sormuştu da ''niye böyle yapıyo'' diye; bende ''deli şahin işte olm ne bekliyosun'' demiştim.

bu arada sonlara doğru deli şahin' in ayakkabılarının converse olduğunu görebilirsiniz.

son cümlesi de ne karizmadır ama hee;

''hak zahir olduğunda batıl zayi olur!''

''forget it jake it's chinatown'' gibi bir şey mübarek...