william saroyan

eserlerinden bir tanesinin diğerlerinden daha iyi bulunması hasebiyle pulitzer'e layık görülmesi realitesine soğuk mantığı ile yakla$tığı için bunu refüze etme tercihini, elegant bir edebiyat cevvalinin sentetizmi olarak nitelendirmek bayağı kalacağındandır ki hiç böyle bir i$e giri$miyorum. afferin saroyan'a, koçum benim.

bu aram karaoğlanyan, nam-ı diğer: william saroyan, okuyucuda haz uyandıran o sanki konu$uyormu$casına kaleme aldığı yazılarına 'saroyanesk' diye bir tanımlama yaptırmı$sa eğer, bu kalıplamanın sebebi onun bunu hakediyor olu$udur $üphesiz.
bir kere adam gerçekten yazmak için yaratılmı$; varolu$sal dizaynına özgürlükçü ve hümanist, reddedenle teatilerde bulunan ama önyargılı olanı dı$layan bir kaide verilmi$.

iyi adam yani.

tek bir noksanlığı vardır nezdimde ki o da na$'ı için koyduğu talimat. o ölü konformizmi.

(not: saroyan'ın na$'ının bir bölümü, erivan'daki ünlüler panteonundadır. yaa.)