sözlükte yükselen asker ve askerlik düşmanlığı

askerlik ve şehitlik kavramlarını hürriyet gazatesinden öğrenmiş elemanların hassaslaşıp incindiği düşmanlıktır.

bak evladım. iyi oku. şehitlik rıza ile olur. yani kişi kendi rızası için inandığı bir değer uğruna cepheye gider ve ölürse şehit olur.

oysa bugün askere gitmek zorunlu. yani kişi kendi hür iradesiyle cepheye gitmiyor. zorla götürülüyor. zorla gittiği cephede ölen adama şehit denmez.

ve kimin cepheye gönüllü, kimin gönülsüz gittiğini bilemeyiz.

gazateden, televizyondan takip ettiğiniz masalların çok ötesinde bir gerçek var ki götünüze pamuk tıkandığında konuşamıyor oluyorsunuz.

konuşamayan, çoktan ölmüş insanların ardında ''bu vatan uğruna şehit oldu'' demek aymazlıktır.

o adam yattğı yerden kalkıp ''öldüm ulan ben sikeyim vatanınızı'' dese ne diyeceksin.

çanakkale'de dedelerimiz arkada bıraktıkları namusları, toprakları için savaştılar, bir çoğu şehit oldu.

bugün kimle ne için savaşıyoruz?

1997 yılında şehit olmuş yunus şahinsar senin için ne ifade ediyor. hiç değil mi? adını bilmiyorsun bile.

o yüzden o içi boş milliyetçiliğini kimselerin göremeyeceği bir yerine sok.

ölmek, öldürmek çocuk oyuncağı değil.