aşk

aşk; çatışmanın ta kendisidir aslında, güzelliği de bundan kaynaklanmaktadır. şöyle ki insan sevgiliyi gördüğü anda kafasında bir çok düşünce canlanır. ve bu düşünceler 2 yönlüdür. bir taraf iyi ve güzeli temsil ederken diğer taraf kötüyü ve felaketi temsil eder. aşık; birlikte ölmeyecekmiş gibi yaşamayı düşünürken, aynı anda biraz sonra olacak bir kazada sevgiliyi kaybetmeyi düşünür. bu kaybı düşündükçe aşık olur. kaybetme korkusuyla mı yoksa sevdiği için mi aşıktır bunu kendisi de tam olarak bilmemektedir, bağımlı mıdır, yoksa bağımlı mı olacaktır.

işte aşk tam olarak yukarıda ifade edemediğim gibi bir şeydir.