abi

"küçükken hiç anlaşamadığım insan" diyerek tanımımı yapayım önce. evet sözlük hiç anlaşamazdım ben abimle küçükken. ne zaman ki şehir dışına gitti üniversite için, o zaman değerli oldu gözümde. bayramlarda geldiği bi kaç günde minnacık odada oynadığımız futbollar, okul çıkışıma gelip küçük bünyeme ağır gelen çantamı taşıması yakınlaştırdı bizi. aramızda da 9 yaş fark var, arkadaşlarıyla gelince hava atardım sayesinde okulda, söylemeden geçmeyeyim. sonra ablam evlenip yurt dışına yerleştiğinde iyice yaklaştık birbirimize, evde kalan son 2 kardeştik ne de olsa. lise dönemlerimin en güzel zamanları abimle geçirdiğim zamanlardı heralde. sonra o da gitti, ablamın yanına yerleşti. 7 yılda toplasam 1 yıl bile göremedim. ailem içinde başka kimseyi bu kadar özlediğimi hatırlamıyorum.
kısacası, abi candır, "herkes gitsin bi tek o kalsın yeter" denendir, hatta "evlenmesin de en çok sevdiği hala ben olayım" denen bile olabilir. çok şükür ki yarın geliyor, 2 hafta da olsa mutlu olmama sebep çıktı. umarım ilerde çocuğum olursa ilk önce oğlum olur, herkesin mutlaka abisi olmalı.