2010

başlarda soğuk gelen, 2 aya sıcaklayan yıldı. en güzel yılımdı...

- sen. haziran, ne güzel bir başlangıç. şu zamanlarda seninle olmalıydım, insanları sana benzeterek geçmemeliydi zaman. bugün gördüğüm ise çok benziyordu. zaten tüm mimiklerinle, shortunla, saçlarınla sana benzeyen tek kişiydi. otobüsten inebilirdim ! ama yapamadım. belki de sendin ? bilmiyorum. sanırım biraz dinlensem iyi olacak.

- büşra. salak... açıklama yapmaya bile gücüm yok, artık yoruldum. ama büşra da yok. en yakın arkadaşımdı sözde. yani öyle ki insanların anlayışlı olması konusunda yaşadıklarının etkisi büyük. off... ben senin gibi değilim anlasana ! sevgili değiştiremiyorum ben, değiştiremiyorum ! istemiyorum da zaten. anlasaydın beni, anlasaydın ! bence bunları söylememin bir anlamı yok. üstelik yalan da söylüyorsun... her seferinde "annem ve babam boşanacak benim, bunları mı düşünücem biraz anlayışlı ol" diyorsun. düşünüyorum da, artık boşansalar ya ? çok gerildim.

- teyze.. yani annemin çocukluk arkadaşı ama teyzem kadar yakın. 15 haziran 2010. en güzel günümdü, en güzel... ne hayat dolu bir kadındın.

hazirandan bana kalan sadece gözyaşları.. en ağırı ise sen ve teyzem. 2011 yılı berbat bir yıldı. umarım 2012, 2011'i aratmaz... 2010'u özledim ama. şimdi onu rafa kaldırmak lazım. tozlanmamalı ama. bir de ahşap.. falan..