fethiye

akdeniz ve egenin neredeyse bulustugu, türkiye nin en güzel köselerinden birisine konuslanmis, her dagin ardinda baska bir sürprizi saklayan (daglarinin ihtisami ile büyüleyen) güzel bir sahil köyü/ kasabasi/ sehri... denilebilir, lakin:
sahilde gün batimina karsi kicinizi gere gere uzandiginizda dahi kemalet, erdem, okuyup adam olmak gibisinden vasiflarin kiymetini size yeniden hatirlatacak ilüzyon hissi veren sürreal ve vahsi bir dünya sundugunu belirtmeden gecemeyecegim.
ticaret ahlak(sizlig)i ve para hirsindan mi yoksa saf bir insan sevgisinden mi oldugu belirsiz, samimi suratlariyla sürekli gülümseyen neseli halki da unutulmayacaklar arasindadir.
not: domates, biber, patlican, askili elbiseler ve parmak arasi terliklerden ibaret bir hayatin hayalini kurayim derken elinde bos bir bira sisesi ile issiz ve karanlik bir plajin ortasinda göt gibi kalma ihtimalini göze alamayanlar icin fethiye tatilini tadinda birakmak (özellikle oradan güzel anilarla dönmek isteyenler icin) tavsiyemdir.