ben bu yazıyı sana yazdım

benim güzeller güzeli kızım...

dün gece rüyamda seninle tanıştım,nasıl da güzeldin öyle meleğim...

seni kucağımda tutuyor olmanın o anlatılamaz huzuru uyandıktan sonra bile terk etmedi bedenimi, zira "anne olmak" böyle bir şeymiş dedirttin bana.

o yumuk yumuk ellerinin göğsüme sıkıca tutunuşu bana ne kadar da muhtaç olduğunu hissettirirken, "Allahuekber" dedim. Allah ne büyük. seni hak edecek kadar hayırlı olan ne yapmış olabilir bu annen dersin?

dudaklarını ve gözlerini benden almışsın,bakışların tanıdık o yüzden.tenin benimki gibi hassas,ufacık bir şeyde tahriş oluveriyorsun, keşke babana benzeseydi bu özelliğin. onu da daha tanımıyorum ama eminim asaletli,imanı kuvvetli ve aşık bir aile reisi ve müthiş bir baba olacaktır.

annemin bana duyduğu şefkati duymak istedim sana.Rabb'im her daim seni koruyup kollasın diye dualarım dilimden eksik olmadı. büyüdüğünü görmeye ömrüm vefa eder mi, seni nasıl bir gelecek bekler, bana bir şey olursa sana kim bakar? kaygılarım sonlanmadı,ama acım arttı. sonra sadece o anda varlığınla mutlu olmayı öğrendim.

uyandım. istemedim ama uyandım. günlerce çıkmadın aklımdan, ama bir süre sonra hayatım eski seyrini tutturdu.

bilmelisin yavrum; belki şuanda buluşamıyoruz seninle,ama annen seni bekliyor. seni çok seviyor,ve hep sevecek...