engizisyon

ilk etapta yumuşak başlı hakimlerin sıkça beraat kararı verdikleri bir tür yasama kuruluşu idi. ne zaman ki dönem ispanya kralı ferdinand ve eşi otonam yapıda engizisyon talebini papa ya iletti, o zaman kurum farklılaştı. papa da, nasılsa kurallarımız dışına çıkmazlar, gözlemleriz şeklinde düşünüp izni verir. ancak, ispanyollar hemen sazı eline alıp; hristiyan olmayanları bilhassa yahudileri yargılamaya ve idam etmeye yeltenirler.

mahkemeye çıkarılan kişilerin hemen hemen hepsi idam edilirdi. zira buradaki mantık: yargılamaktan çok; çeşitli işkence yöntemleri ile, suçlu konumundaki kişiyi, işlemediği suçları "kabul etmeye zorlamak" tı. böylece kilise ve din adamlarının günah keçileri bulunurdu. bu itirafları alabilmek için ise; birbirinden çağdışı, zorba ve kan dondurucu türde işkence metodları uygulanırdı. bunlardan birisi; ampul ismi verilen bir düzenek yordamı ile gerçekleştirilir idi. vinç ağzına benzeyen çift yanlı kıskaca sahip, ampul ismi verilen bir alet bir makara sayesinde yukarı çekilirdi. yavaş yavaş aşağı indirilen kıskaçlarının kapalı halde bulunduğu ampul, "suçlu" nun ağzına doğru yaklaştırılırdı. tam ağza gelindiğinde kıskaçlar açılır ağza giren ampul yavaş yavaş en bazında genişletilir ve suçlunun ağız yapısının deformasyona uğraması; daha kötüsü çenesinin parçalanması sağlanırdı.

en nihayetinde bu tür işkencelere katlanamayacak hale gelen zanlı, işlemediği bir suçu; öldürülmek pahasına kabul etmek zorunda kalır, ve idam olunurdu.