aşk

ölüm gibidir.

ölüm bir kere öldürür. ama o daha acımasızdır. her seferinde öldürür. aklınızdan çıkmaz. bir an nefes aldırmaz. dünya dar gelir. bir onun yanında hayat vardır.

onu gördüğünüzde kalbiniz çıktı çıkacak gibi olur. ama bu onu hissetmez. kızaran yüzünüzü, titreyen bacaklarınızı, midenizde uçuşan kelebekleri görmez. nasıl görmez? kalbim ayaklarına kapandı. ama göremiyor işte. göremiyor... göremez... görse bile elinden bir şey gelir mi ki..? kızaran yüzünüzü ellerinin arasına alabilir mi? midenizde uçuşan kelebekleri özgür bırakabilir mi? yapamaz. buna onun gücü yetmez. size kimse yardım edemez...

ağlatır. geceleri yastığınızı ıslatır. hayaller kurdurur. onlara inandırır. evlenirsiniz. çocuğunuz, mutlu bir yuvanız olur. ama uyanınca bunların hepsi duman olur.

sizi görür. masum bir bakış atar. ama yinede siz onun için herhangi bir insansınızdır. çünkü bu onun hep yaptığı bir şeydir.

unutulur. tabi ya unutulur elbet. kimse vazgeçilmez değildir bu dünyada. hiç unutamam dediğiniz adamı bile en geç üç senede unutursunuz. unuttum dersiniz. bu sefer oldu bu iş dersiniz. ve bir bakış daha. her şey alt üst olur.

ne hakkı var hayatıma bu kadar girmeye, beni benden etmeye demişsinizdir. ama bunun da sorumlusu sizsiniz. çünkü buna izin veren sizsiniz. ama elimde değil. evet elimde değil, elleri elimde değil...

düzeltme: imla