sarar yine

barıs dıye bir sarkıcı vardı bir aralar... soy adını kullanır mıydı hatırlamam... onun sarkısı idi...

yalnız kalınca duyarsın
gecenin ardındaki sesleri
uykular kaçmış yine kabuslardan
yeni aşklara mecbur bir şarkı hislenir

son nefesin telaşı son şarkının sancısı
hayatın ilk çığlığı ah
sarar yine yalnızlık seni
onca dostun sevgilin
sen yine seninlesin