yasin hayal

Bir daha açar mı karanfil korkusuz?
Bir daha uçar mı güvercin şehirde?
Yalancı güneşli bir ocak
Mübarek Cuma gününde

Gitti cancağızım gitti
Bitti son istanbul
Kaldırımlar zabıt tuttu şahidiz hepimiz,
Her yer tetikti

Sen de çekip gitme
Dayan be umudum
Dön gel, dön gel
Meydan okur hayat
Pabuç bırakmaz ölüme
Dön gel, dön gel

Bir daha yazar mı kalem kanaya kanaya?
Kağıdı da kan tutar, ağaç değil mi soyu?
Ağla, doyasıya ağla!
Aynı denizde çoğalır yüreğin özsuyu

cinayeti anlatmış dizeler... fazlasına gerek yok...
keşke benı de öldürse hayalin veya samastın biri...
öldürseler de onlarla aynı şehirde nefes alıp vermesem.
onların ciğerlerinden çıkmış bir nefesın benım yüreğime doluyor olması ne acı...