can yücel

baktıkça çoğalır yıldızlar gecede
parmaklarınla sayılmaz;
kimi duyulur, kimi duyulmaz,
dinledikçe çoğalır gecede,
sesler gelir,
ya hızlıdan, ya yavaştan.

her şey kendi dilince konuşur;
karanlık örtse de üstünü
gecede devam eder renk renk
ağacın dalında, rüzgarda;
her şey kendi rengince konuşur.

gözlerini kapatır beklerdi;
yaprağa benzer ellerini, avuçlarını uzatır,
beklerdi işitinceye dek
ağacın dalında, rüzgarda;
yeşili duydu mu uyurdu
rüyasında.

yeşil şiir - can yücel