direngen com

Saat 22:00'dı.

Duygulara yenik düşmekle başladı her şey. El-pençe olunması istendi, ele geçirildi bir bir düşler..

Biri 20'li yaşların başındadır, diğeri ise 20'li yaşların sonundaydı. Biri aydınlığa çevirmişken yüzünü, diğeri hep hile hurda peşindeydi. Riya ve ince çizgisi olaya hep hakimdi... Boyalar çalındı, birlikteliğe. Şak-şakcılar fırsat kolladı söz sahibi olabilmek için. Şedit kader hep tetikteydi... Anlık heveslerin kurbanı olmamak adına hep bir direnme hep bir protestlik vardır küçüğün kanında. Biri gidiş yolundayken diğeri hep dönüş yolundaydı...

Çark böyle dönerdi,

Böyle işlerdi hayat...

içten içe tezat...

Oyunlar zıtlık üzerinden hakimiyetini kurardı iki gencin üzerinde. Biri sever, diğeri sever gibi yapar.

"Bırakma beni" cümlesini her gün daha çok dile pelesenk eder diğer genç... Saatler günleri kovalar, günler haftaları, haftalarsa ayları. "Bırakma beni" sözlerinin anlamı bir bir değişir. Sıkılganlık başlar. Gerekçesi, hayat!

"Gitmek" kelimesi var olur yoktan. Bakışlar etrafa dağılır. Sis yeri olur yeryüzü, görmemezliğe başlanır hatalar. Yine de sabır vardı, bitişlere oynamak ağır bastı...
"Kaybetmek" tanımı girdi peşi sıra işin içine. Peydah oldu, korku! Terk ve etmek kelimesi birleşti yazgılarında... Sonucu düşünülmeden başlanan bir oyun gibi iflas bayrağını önce kaldırdı, sevgi... Yok oldu birliktelik. Mülga oldu sevgi... Mesnetsizmiş sevgili...

Karışık şeydi hayat. Sevmek daha karmaşık. Seveni bulunca, kudurmaya yeltenmekti hepsi.

Asılsız kalplerde bir kıçlık yer bulabilmek için, savaş açmaktı; sevgi.

Tam sudan çıkarken, su yutmak gibi.

Sevgiye doyarken, gidişin gelmesi gibi;

Boğazında düğümlenmekti aşk,

Tek lokma...



Belki de tanıma kapalıydı...

Ezberciliğe düşman...

izah ettirirdi ama, yine de ezberlettirdi.

Mıh gibi işlerdi benliğe...

"Sev, sevin, sevdir" üçlüsünden ibaret değildi,

Yanılgıydı kalplerde var olmak.

Kesinlikle; acıydı.

inanmak,

Düşünmek,

Yazmak,

Dinletmek,

Eylemleriyle ters düşüldüğünde düşmanlık başlardı. Kılıçını kuşanan yaşam, adımızı ağzında paralar, can yakardı...

Zaman ilerlerdi... Saat gongu 22:30'u gösterdi. Çevrildi bakışlar tekrardan zamana; 30 dakikada kaybetmek nasıl bir şeymiş tanımı yapıldı... Biri 20'li yaşların başında öldü böylece diğeriyse sonlarında... Vebali ise, kaybetmekti...

"Bitişler yaralayıcı, geride kalanlarsa ölüydü..." Şaşmazdı...

http://www.direngen.com/2...terk-ve-edilmek-birlesti/