dada

kübizm ile gerçeküstücülük akımları arasında yer alan ve 1915 ile 1922 yılları arasında uzanan edebiyat ve sanat akımına dadacılık ya da dadaizm denir.
sanatın bütün dallarında özellikle 1915-1922 yılları arasında etkinliğini gösteren dadacılar akıldışı olanı, raslantıyı sezgiyi ve alaycılığı en son noktasına vardırarak, geleneksel toplum düzenini asıl gerçek adına yıkmayı amaçlamışlardı. bu bakımdan dada akımı kendisini yalnızca sanat akımı olarak değil, aynı zamanda bir devrim hareketi olarak da görmekteydi.
dada sözcüğü ilk kez 8 şubat 1916 da akımın öncülerinden tristan tzara, hans arp ve georges ribemont dessaignes tarafından ortaya atıldı. zürich de bir kahvede larousse un rasgele bir sayfasını açarak buldukları dada sözcüğünü akımlarının adı olarak benimsediler. 30 martta başlayan ilk kışkırtıcı gösteriler sırasında, dadacı sanatçılar görgü kurallarını hiççe sayan davranışlarda bulunuyor, kutulara anahtarlarla vurup tempo tutuyor, ayı gibi homurdanıyor ve bu arada gülünç hareketlerle dans ediyorlardı. bu durum karşısında halkın tepkisi giderek yozlaşıp kavgaya dönüyordu.
zürich te başlayan bu akım, bir süre sonra abd de de benimsendi; iki grubu birbirine bağlayan çalışmalar 1918 de lozan da yapıldı. dada, giderek kara avrupa sında da yayılmaya başladı: isviçre den sonra almanya ya, oradan da fransa ya geçti. ph. soupault, ribemont dessaignes, paul eluard, b. peret, akımın başlıca yazarlarıdır.