adanada höşmerim bulmak

deveye hendek atlatmaktan daha zordur. dün yazar kişisinin canı höşmerim çekmiştir ve hayatında höşmerimi bırakın yemeyi ne olduğunu bilmeyen arkadaşını ikna ederek adana sokaklarında, marketlerde, yöresel ürünler satan dükkanlarda, tatlıcı,şekerlemeci ve pastahanelerde, höşmerim bulma ihtimali olan her yere girdik çıktık. arkadaşın bir yandan durmadan hadi abi boş ver bırakalım aramayı diye yirmi saniyede bir gelen ataklarına karşı koyarken bir yandan da gözüm höşmerim bulanabilecek her yeri tarıyordu. yirmi saniyede bir gelen hadi vazgeçelim atakları, küfre döndü ve çaresiz dayanamayıp aramayı bırakmaya karar verdim. ama o höşmerimi mutlaka yemeli idim. canım köpek gibi çekmişti ve on beni hiç bir baklava, künefe, sütlaç vs. tatmin edemezdim. benim için ulusal güvenlikten daha önemli bir meseleydi. içimdeki mersinli ağır bastı ve iki tantuni çektik gazipaşadaki mersin tantuni de. ama ben hala höşmerim diye sayıklıyor, yiyeceğim höşmerimin hayaliyle dalıp gidiyordum. o an bana bir tabak höşmerim getirecek ilk kızla evlenebilirdim. he he tabi ki ciddi değilim ama kız taş gibi bir şey ise neden olmasın. hem höşmerimi bilen, seven hem de taş gibi hatun ohş*. neyse efendim bu gün yataktan kalkar kalkmaz höşmerimi düşünmeye başladım. kara kara düşünmeye devam ediyordum nerde bulabileceğime ilişkin. sonra aklıma köfteci ramiz de höşmerim olduğu aklıma geldi birden. hemen interneti açtım ve adana da şubelerinin olup olmadığını öğrendim. işimi sağlama almak için gitmeden telefon açtım ve höşmerim olup olmadığını sordum. arkadaşa son bir kez daha gelip gelmeme konusunda emin misin diye sordum. la olum bi sittir git, höş... her ne b.ksa önüme gelse yemem artık dedi. haksızda sayılmazdı dünkü kilometreler süren höşmerim arama maratonundan sonra. neyse efendim dolmuşa atladım soluğu optimumda aldım. son kata çıktım köfteci ramizi aramaya başladım. hedefimi bulmuştum adımlarımı hızlandırdım. o gün bin atlı gibi şendim. önce mis gibi bir akhisar köftesi götürdüm onu da özlemiştim. sonra usulca tatlı kaşığımı aldım ve hızlıca höşmerim tabağına daldırdım. ağzıma götürdüm tam magnum reklamlarında hatunlar gibi ımmmm diyecektim höşmerimin güzel olmadığını anladım ama ne olursa olsun höşmerimdi. tabağımı bitirdim ve su içmedim. çünkü höşmerimin tadının ağzımda daha uzun süre kalmasını istiyordum. böylece yirmi dört saat kadar süren höşmerim krizim sona erdi ve ben de huzur içinde evime sittirdim gittim.
not: balıkesirli kardeşlerim sesime kulak verin ben de edremitliyim. zaman höşmerimi gönderin bana allah rızası için.