peter turrini

Kaynak: Nihayet Bitti, turrini peter, Mitos Boyut, 2000, s 3, 4.

Ezilenlerin sesi'dir. "Nihayet Bitti" isimli oyunun yazarıdır. (bkz: Nihayet Bitti)
26 Eylül 1944; te St. Margarethen; de doğan Peter Turrini, günümüz Avusturya tiyatrosunun dünya çapında tanınan en önemli yazarlarından biridir.
Günümüzün ahlak değerlerine saldırarak toplum eleştirisi yapan, tiyatro metinlerinin yanı sıra televizyon dizi senaryoları, roman ve şiir çalışmaları da bulunan Peter Turrini toplumsal eleştiriye dayalı ve saldırgan biçemli oyunlarında, özellikle tüketim toplumunun yozluğunu, küçük burjuva konformizmini ve zamanın gerisinde kalmış ahlak anlayışlarını hedef alır. irkiltici, ürkünç sahnelerle keskin bir dilin biçimlendiği oyunları; saldırgan şok dramaturjisi; olarak tanımlanır.
70' li yıllardan beri ülkesinin en tanınan ve oyunları en çok sahnelenen yazarı olan Turrini, aynı zamanda yazarlığa adım attığı ilk günden beri sahnede seyirciyi ve eleştirmenleri şoke edecek konu ve biçimleri kullanmaktan çekinmeyerek hemen her oyunu ile skandal yarattı. Sahne üstüne taşıdığı gerçekçi şiddet ve cinsellikle izleyenleri irkiltti.
insanın kendine yabancılaşması ve yalnızlık, sevgi duyamamak ve sevgi özlemi, geçmişteki anılar ve gündelik yaşamdaki faşizm, kendinden nefret etme ve yabancı düşmanlığı gibi temaları çeşitli biçimlerde oyunlarında kullanması Turrini' nin bir eleştirmen tarafından radikal ahlakçı olarak nitelendirilmesine sebep oldu.
ilk oyunu Rozznjagd' ın yarattığı skandal ve kazandığı başarının ardından, bir halk oyunu parodisi ve iki klasik uyarlaması yapan Turrini, bir süre televizyon çalışmalarına yoğunlaştı. 1980 de tekrar tiyatroya döndüğünde Die Bürger ile Verimsizler ve bir Katolik rahibi ele aldığı Tod und Teufel ile yeniden skandallar yazarı unvanına yaraşır protestolarla, tartışmalarla karşılaştı.
Verimsizler (1988) tüketim toplumunu tam anlamıyla topa tutan sarsıcı eleştirici anlayışın en belirgin örnekleri arasında yer alır.
Turrini, Avusturya' nın vicdanının sesi olduğunu yazdığı oyunlarla ortaya koyar. Ezilenlerin güçlü sesidir o. Toplumsal eleştiri içeren oyunlarında dünyadaki şiddeti ve bu şiddetin kurbanlarını ele alır.
Her kavgada tavrını güçsüzden yana koyan bir yazar olan Turrini, Viyana' da yazarlığa başlamadan önce çeşitli işlerde çalıştı. Yapıtlarında Avusturyalı avangart sanatçıların halka dönük diyalekt tiyatrosu yaratma çabası göze çarpar. Oyunlarında fantezi ile simgesel gerçekliğin bütünleştiği görülür. Oyunlarının ana teması modern toplumda insanların yaşama isteksizliği ve sapkınlıklarıdır.
Turrini güzellik, düzen ve bağlılık (aidiyet) arayışını şu şekilde ifade eder: eğer ben güzel bir şey yaratırsam, bu üç cennetten çıkma kavrama hiçbir zaman ulaşamam. Güzel ve düzenli her zaman ihanet ve hiledir. Birinin bunun üstesinden gelebilmesi için dehşeti, ürküncü icat etmesi lazım. Eğer negatif bir şey hakkında konuşup yazarsanız, o bir pozitif olur.
Halk tiyatrosuna yakın bir biçemle yazar Turrini, yaşadığı toplumdaki ezilen, sömürülen, toplum dışına itilen insanları ele alır. Bu yaparken de toplumsal düzeni ve düzenin savunucularını topa tutar, onları provoke eder.
Birçok oyunun sahnelenmesinden önce Avusturya basınında çıkan tartışmalar, koparılan gürültüler, basın dünyasından, kiliseden yapılan açıklamalar artık bir Turrini klasiği olmuştur.
Eserleri:
Rozznjagd 1971, Volkstheatre Viyana
Zero Zero, 1971, Theatre an der Wien, Viyana
Sauschlachten 1972, Staatstheatre, Münih
Der tollste Tag, 1972, Darmstadt (Beaumarchais' den uyarlama)
Kindsmord, 1973, Klagenfurt
Die Wirtin, (Goldoni; nin Otelci Güzeli' nden uyarlama), 1973, Schauspielhaus, Nürnberg
Phonoptical. Terror. Heil. Dir. 1976 Studiobühne, Villach.
Josef und Maria, 1980 Volkstheatre, Viyana
Die Bürger, 1981 Volkstheatre, Viyana
Campiello, 1982, Volkstheatre, Viyana
Faust 3, 1987 Theatre Nero, Viyana
Verimsizler 1988, Akademietheatre, Viyana
Tod und Teufel, 1990, Burgtheatre, Viyana
Grillparzer im Pornoladen, 1993, Berliner Ensemble, Berlin
Die Schalcht um Wien, 1995, Burgtheatre, Viyana
Nihayet Bitti, 1997, Burgtheatre, Viyana
Die Lebe in Madagaskar, 1988, Burgtheatre, Viyana
Tod un Teufel, 1999, Graz Operası
Kasino, 2000, Viyana
Die Eröffnung 2000 Schauspielhaus Bochum
Die Reise vom Steinfeld 2002, Staatsoper, Viyana.
Da Ponte in Santa Fe, 2002, Salzburg Festivali.

Turrini nin ağzından: "iyi bir akşam yemeğinden ve biraz kanyaktan sonra Bruno Kreisky ile Viyana' da Ring bölgesinde arabayla dolaşıyorduk. Burg tiyatrosunun çatısına hüzünlü gözlerle baktı ve hayatım çok boktan, dedi. Yazar olmak istermiş, en azından gazeteci, peki sonunda ne olmuş: Avusturya Başbakanı. Onu teselli etmem mümkün değildi."

Kaynak: Nihayet Bitti, turrini peter, Mitos Boyut, 2000, s 3, 4.