sözlük yazarlarının itirafları

-geçen gün arkadaşlarla gittiğim bir filmde, mışıl mışıl uyudum. jenerik akarken uyandım. allahtan filmden muhabbet açılmadı.
-ev arkadaşımdan nefret ediyorum, sezon bitiyor bana gelmiş çöp poşetleri nerde diye soruyor. ulan kaç ay geçti, bir kere mi değiştirmedin çöpün poşetini, neyse gösterdim burda diye, nasıl açılıyor diyor. malsın kızım, pissin.
-18 bin kişi altımda sıralamayla yerleştiğim okul, sana para vermek bana koyuyor. yapabilceğimi bilsem tekrar sınava girip devlet okulu yazıcam. ama bizim şifremiz yok ki!
-bazen sırf ayıp olmasın diye takıldığım insanlar var.
-öbür tarafta nietzsche'yle karşılıklı oturup muhabbet etmek, bıyığını çekip gülümsemek istiyorum. beni sevmez diye düşünüyorum, bakalım nasıl anlaşıcaz?
-özdemir asaf'a, edip cansever'e, cemal süreya'ya, orhan veli'ye sıkı sıkı sarılmak istiyorum. hatta belki havaya kaldırmaya çalışırım. sevdiğini kaldırmaya çalışan bir insanım ben. az belim ağrımadı o yüzden.
bir de kıça vurma var ki, yavaş yavaş atlatıyorum neyse ki onu.
-hayatında hiç starbucks'a gitmemiş insan benim.
-sansüre karşı yürüyüş'te uludağ'ı göremeyip incicilerin arasına karıştım bi ara. galatasaraylılar ve fenerbahçeliler aynı gruptaydı, o da ayrı bir hoştu.
-sözlükte gelişmeler butonuna basmaktan korkuyorum, bir kaç kere zamansız ayrılanları duyurmuştu ordan. o zamanlardan beri irkilirim.
-şimdilik aktaracaklarım bu kadar, esen kalın. kıçınıza vurmadan gidin.*