bugün

yaran diyaloglar

(futbol seyretmeyi seven arkadaşımla, futbol seyretmeyi sevmeyen ben arasında, futbol maçı seyrederken geçen diyalogdur.) tam sıkıntıdan patlayacağım anda eski bir hocam gelmiştir ortama,
ben: aaa, lan bak bu bizim eski hoca.
arkadaşım: ne hocası?
ben: matematik...

bir dakika sonra bir hocam daha gelmiştir.(sürekli hocalarımın gelmesinin sebebiyse maç seyrettiğimiz ortamın eski okulumun yanında olmasıdır.)
ben: aaa, lan bu da benim hocam. bak lan, baaaak!
arkadaş: tama.. dur .. dur oğlum.. gol olacak galiba...

arkadaşımın şu dalgın hali hoşuma gitmiş, maç keyfini bozmak, sinirlendirmek istemişimdir. bir tane, hiç tanımadığım biz yaşlarda, bonus saçlı bir çocuk gelir..
ben:aaa, bak bu da bizim eski hoca...
arkadaş: lan sus!... ne hocası lan, bu mu?.. bu mu sizin hoca şimdi? siktir lan, kimi kandırıyon.
ben: harbiden lan, eski geometri hocası...
arkadaş: bu?
ben: eveeet...
arkadaş(çocuğun kabarık saçlarına dikkatlice bakarak): lan git be, ne geometrisi, tipe bak adamın kendi geometri olmuş..
ben: puhahahaha
arkadaş: baksana adamın girdiği şekle...
kendisi maçı seyretmeye devam etmiştir, hiç gülmemiştir; ama beni koparmıştır, çok yaşasın...
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com