kürdistan da çocuk olmak

çocuk olmaktır...

kendi varlığına kast eden, tank ile top ile üzerine yürüyenlere taş atandır, ütopyada da kabul edilse meydan okuyandır.

çorum'da çocuktur, işçi köylü çocuğu samsum'da da öyle... kürt olmak ve kürdistan da çocuk olmak, devletin "bedava yolladığı kitaplar da" bilmediğin bir dili sike sike öğrenmektir. ezilmektir doğarken, çorum'da da öyle, samsum'da da kürtdistan da çocuk olmak, ütopyada olsa anneni, babanı seneler sonra, toprağın altından çıkarmaktır. abini hiç görmemektir, ablanın doğuştan orospu kabul edilmesidir, ütopyada kabul edilse, çocuk olmaktır, samsun da manisa da, saf olmaktır, çocuksun oysa kürtsen, ya orospu çocuğusundur, ya da orospu çocuğusundur.

bazı götler seneler önce yazmış kaderini, belli infaz edilceksin, ütopya saymaktır bütün bir saflığı, abini ablanı öldürenlere kocaman bir hassiktir demektir aslında, kürt olmak ve kürdistan da çocuk olmak.

kürdistan lafını duyar duymaz, "apo'nun piçleri asdhbahdbah" maruz kalmaktır kürt olmak ve çocuk olmak, ezilerek büyümektir, kürdistan lafını duyar duymaz devlet sanan am beyinlilerin kusmuklrına maruz kalmaktır, ne kürdistan'ı bilirsin, ne türkiye'yi, safsındır. elinde taş, atıyorsun, kırıyorsun, eğleniyorsun.

çocuk tacizcilerinin yaşıtlarını taciz ettiği ülkede, sen taş attığın için, 20 sene yersin, o seni ve yaşıtlarının ırzına geçtiği için iki sene yatar çıkar. çocuksun kürtsün, türksün, lazsın, kimin sikindesin ki, gözünde ki yaş, öldürülen annelerin abilerin, ablaların ve bedenin, öldürülen bedenleriniz kimin umurumda ki.

çocuksun, safsın, güzelsin...