atatürk büstüne tırmanıp atasını öpen çocuk

sevgisini göstermiş ya da birileri tarafından sevgisini göstermesi istenmiş çocuktur. o kısmını sadece bu yavrucak bilir. kendisi mi çıkmıştır yoksa birileri "çık evladım" mı demiştir, biz bilemeyiz.

ama insan düşünüyor, en azından öfkesini göstermek gibi bir derdi yok. ya da ona birileri "hadi git göster amcalara öfkeni" dememiştir. taşlarla sokaklara salınmamıştır.

sevgi güzel şeydir. her türlü öfkeden, nefretten daha büyük, daha güzel bir şeydir. sevilen şey sizin nefret ettiğiniz bir şey olsa dahi. ve bir çocuk sevgisi, gerçekten samimidir, saftır.