aztek

kendi çocuklarını yemeye başlayan ve tahminen bu nedenle de göçüp giden uygarlık. tek bir kurban ayininde; evet, tek ayinde özellikle genç kadın, erkek ve çocukların yüzlercesinin henüz çarpar haldeki kalplerini yerinden söküp "güneş tanrısına" kurban olarak hediye ediyorlardı.

öyle bir astronomi, zaman ve takvim algıları vardı ki, bir inanç saplantısı, ile günümüze denk gelecek şekilde hesaplamalar yaptılar. ve kıyamet'e dair kabuller ürettiler.

bu devasa yerleşik kültürün tek tarım faaliyeti bir çukur eştikleri yere sadece patates gömmek idi . ve tüm yıl bu tek besinle hayatta kalmaya çalışıyorlardı. vejetaryen idiler. tarım için kullandıkları toprak artık ürün veremeyecek kadar besin açısından fakirleşince tüm yerleşim birimi daha uzak bir yere göçüyorlardı. sonunda ormanları da kesmeye başladılar bunun için; çünkü toprağı sürmeyi, karasabanı ve tekerleği bulamamışlardı.

bu dünya tarihinin görüp göreceği en garip toplumdu, bu bakımdan...

ve sonunda tüm şehirlerini adata "bir gecede" denilecek tarzda, tüm ülke ve halk olarak terk edip bilinmeyen bir yöne ve yere gittiler. "buharlaştılar" sanki uygarlık olarak. kayıp şehirleri bin yıllar sonra bulunduğunda dahi binalar sadece ilk kullanan insanlara dair izler taşıyordu.

bu yığınla romana ve efsaneye konu olmuş garip bir olaydır...