facebook

eskiden bilirdi insanlar güzelliğin tek bir kareden ibaret olmadığını.

görücü usülüyle adamın tekini evlendirmeye kalktığın zaman, kızın vesikalığını gösterdiğinde "dur anne bi de biz görelim anlayalım" derdi o adam.

güzellik.. albeni.. yaşayan bir özellik. ölü değil. piksellere sığdıralamaz. tekrarlanamaz. 80-90 kere tecrübe edilip aralarından en düzgün görünenini gözler önüne sürüp kalan kareleri çöpe atmak değil. bir kandırmaca değil. değildi. eskiden.

"güzel" nefes alır. "güzel", içinde bulunduğu varlığın havasıyla kokusuyla hareketiyle edasıyla var olur. "güzel" sizinle konuşur. "güzel" anlatılmaz. "güzellik" hissedilir. görülmez.

bu yüzdendir ki artık kaybolup gitti güzellik. hiçbir başkalığı kalmadı. birbirinin kopyası donuk bakışlara, boyun eğmelere, aynalara, boyalara, yorumlara, sanal beğenilere, baş parmağını kaldırmış küçük resimlere hapsoldu. güzel yok artık. sevdiğin, aşık olduğun, ömrünü verdiğin her kimse.. güzel değil.

güzel değil bu facebook. sevmedim.